# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068464:0107
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068464:0107?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 3
# Folio - , page id 00068464:0107
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068464&page=107
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068464/jpgs/default/00000107.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 119 lines, status machine
# Lines: 119 recognised, mean confidence 0.80
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

-
1
Di
15.
e
2
3
d.
O
a
2C
nurre
vis.
(a) Etsi Creatura Deo comparata quodam modo pro nihilo haberi possit
ut in calculo infinitesimali quantitatum infinite parvarum additio et ad subtractio adordinarias aut ab ordinariis
subtroctio ad ordinarias anta negligituro non possunt tamen pro nihilis haberi vel infinitesima vel creatura,
haberi creaturae, cum comparantur inter se Et ut infinite parvarum iearum pro-
103
portionalitates inter se non negliguntur a Geometra, ita creaturarum re
tiones mutuae ne a Deo quidem negliguntur halioqui nihil pulchri futur
rum esset in productione creaturarum. Add. 5. 24 (e).
 Si gratificasio divina ita libera intelligeretur, ut ratione impellente care
pet, varum rationi consentanea foret. Abyisus est sed sapientiae, ut pulchus
Paulus.
e) Dens nobis etiam dat facultatem et voluntatem bene utendi. Hoc
ergo solis Pelagianitantibus opponi debet. Gratia Dei etsi per se non esset
efficax, sed per circumstantias, non ideo tamen laus et gloria nobis esset de
sita. Circumstantiae enim illae favorabiles, quibus fit, ut aliquondo eadem
gratiae mensura in diversis diversam efficaciam habeat, non a nobis ve-
niunt, nec in nostra sunt potestate, sed refunduntur in seriem rerum
id est, partim in intellectum divinum, partim in voluntotem. Nam
in rerum possibilitate creaturae conditionaliter considerantur al
intellectu divino, una cum iis, quae ipsis convenirent, si existere pone-
Des
reptur.
id Prae visus bonus usus gratiae, vel potius sex quorundam Evangelicorum
sententia) praevisa minor resistentia in quodam concursu circumstanti
arum positi, confert aliquid perscepe, sed non semper regulam facit
Deus multa respicit et intendum durissima corda emollit. Altior
igitur (fat eor) ratio est electionis, nec uni regulae a nobis comprehensi
bili asfringenda: et parum credibile est inten tot Americanos a tot
seculis Christi ignaros nullum fuisse, qui oblatam gratiam aeque fuisset
admissurus ac quidam ex nostris. Siquis ad talia confugit, vix est, ut
Non est putandum est DEuM peromnia et
in omnibus se e modo erga omnes homines
ihso cae animle salte nderE, et aequa
ide tabidimatenus una auren det
non videatur cecidisse causa. Non igitur homo solus se discernit in salutis negeti
sed cum homine concupsus corcumstantiarum aut notius series rerum. Quanquam revera dici postat
ad lateras omnes
in utaquque individuau substgntia cinculari resrectum
um de latero tam necesse est hominem se discernere ab alio
quam necesse est me non esse Te. Profecto enim cognitio. et volupt
involui.
disrimen fac las
objecto accommodari debent, ita, ut, quod et propiim est, netessar mecissario in rationes peculiare aliquiddeiso
dus ab aliis
in rationes decernendi de ipso ingrediatur: alioqui decretum rationo
niti nequit. Ut ad eo jam olim scriptor quidam celebris quaerenti
cur Dens lacotum dilexerit, Esarum odio habuerit, non in epte respon-
derit; cansam esse, quod lacobus non fuerit Esavus. avd. P. 12. d
ingratiae suae dispensatione habere, aut
het ab Evangelicis doceri, cum Experienbia man
feste repugnet. Ilud defendi potest, Deum volunta
e ant) cedente ad omne bonum tendentem, ao
tin
ens
non est si ol spetur vergeoniam
anvet pra habet ee mima disse
ut inclina
tionibus, al ut prodiversis objectus
pls ad prave facilitatis et ad bonum repu
nantiae exerunt hinnsis nec pati
sta
rdc
be
pe
n
es
rerum ut cuique aeque faborabi
issignentur circus
ialant
e
ex
laa
navat
acluxu exe
at
viet
exp
bisen
bina vene
tib
o Mines io
equena nantur ie
qui magus ros stit abunda
tentis se per circum, tantia
rut. Etsi credeoia sit per
ut ingratitudo snituis
espuentis hui un
postea subtracti
Fadd. g b53. 9. b
iustissime setum
dante.
assu
e cum
congani
mitate
a
u
n
pe
peic
gratiae
om
Pu
ia
dispen
(Hug a S. Vicrore ni fallor,