# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068464:0108
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068464:0108?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 3
# Folio - , page id 00068464:0108
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068464&page=108
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068464/jpgs/default/00000108.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 22 lines, status machine
# Lines: 22 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

(e) rectissime dicitur, omne bonum divinae gratiae unice est
debitum. Modo divina gratiae nomine omnia Dei beneficia
intelligamus, gratiamque tam naturali seu ordinaria via,
quam extraordinaria et miraculosa in nos collatam com-
putemus. Nam naturalia bona non minus sunt dona
Dei quam spiritualia, et omnis perfectio fluit a divino
fonte. Caterum omne nostrum bonum ita à Deo est, ut
omne nostrum malum possit esse a nobis autaliis crecturis malis.
A) Ita est taud dubie: quis dubitat praeter beneficia Dei
universalia dari particularia?
e qui su ratiocinantur, diversa miscent. Verum est, plus
nos petere et plus aliquibus adesse, quam quod omnibus da-
tur; sed ideo non est absurdum, id quod datur, saepe mefficax
esse, sive vitio hominum sive etiam impedimento circumstan-
tiarum: neffuiax inquam, non quasi omnino sit inutile
sed quatenus id, de quo agitur, non efficit omnino.
h) omnem Dei gratiam talem esse minime sequitur ex do-
ctrina eorum, qui decreta conditionata admittunt, vel
gratiam per se efficacem negant. Alter alteri nimium
imputat. etsi non desint aliquando, qui in fervore dis
putandi longius, quam par est, procedunt.
SIC