# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068464:0122
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068464:0122?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 3
# Folio - , page id 00068464:0122
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068464&page=122
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068464/jpgs/default/00000122.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 47 lines, status machine
# Lines: 47 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

3. 31) (a) Fatendum est, lutrique parti agnoscendum, in
quibus dam esse roßaedos, nec mirum. Ultimae enim
rationes recidunt in totam seriem rerum, quae infi-
nitum involvit.
(6) Hoc intelligendum de voluntate plena, quae adhi–
bet summum conatum.
(C) Voluntas signi non debet accipi prosigne voluntatios
et quidem simulatae, sed pro voluntate vera signis
decharata, et si minus plenat A
Haciti hoc loco cesignare potest u
bene
luntatem plena
sed fortasse arcanam: quanquam haec distinctio
is damto inobedientium effecto
carebit, quanquam haec distinctio aio sensu al
antiquioribus accipiatur. At voluntas Bene
placiti hoc loco designare otes voluntaem plenam
sectus relatam, quane subditos nosse non onvenit
nec rerum id ferre sont natura: quae distinctio
ndeo inprimis locum hadet, quia simul est Reu henticis
et +
bisine exemplo est: etsi impen
decto quaedammbratiotingi possitn alis rsitus
alosensa ab antiquioribus accipiatur. Caeterum  ad ostendendum posse Deum Mandare quae fieri non
d) quidni etiam de internis, sufficientibus apud
homines bonae voluntatis?
um fusses voluisse Dectum non effectum.
quan interpretationem non rejicit Scherzer
in ass. Htntica lv. 5. Hoc tamen nolim ad ea Dei pussa
applicari qua pertinum ad actus sua natura bonos et VIY.
tuoses, eaque omnia qua revera antecedenterscum velle
consentantum est, seu qu’el continent quod schola
vocat perfectionem simpliciter simplicem. ita
et peccata omnino vetat et vult non fieri, etsi ea
voluntate consequente perminat, quae utique arcana
et beneplaciti appenari posset, cum et  suc esferti
respondeat effectus, et rationes nobis sint imperseri
tabiles.
se
ed fortasparcanam ad ipsam obedientiae
procyrationem peculiarem, velhoran–
arerum, quoda
vult, solet allegarit injunctum Aorahamo
Sacrificium isaaci. ubi Rivetus in Genesin statum
3
W
nes