# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068464:0142
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068464:0142?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 3
# Folio - , page id 00068464:0142
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068464&page=142
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068464/jpgs/default/00000142.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 60 lines, status machine
# Lines: 60 recognised, mean confidence 0.89
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

atioeta onis positivae plus dicit, quam
necesse est, et part pore defendetur etiam Deum velle
peccatum. Diserte scriptura: Deum nolle mortem pec
catoris. Ab hoc formucla similibusque, divino honori
ferumque naturae consertaneis mete
dum passus est dens, ut ociasiones haberent, quibus
e) Nemo sapienis dicet, poenas a legislatore aeque
oa
intendi ac praemia.
prius,
vet cum noveris non cogitare,
n F) Aliud est, non nosse seu oblivisci; aliud non velle W. qui novit et non vult, prateris tenque
camscias, seu praeterire. Itaque
praeterire Preterit Deus, quos eum plena seu totali
voluntate salvos velle dici trequit. Nonvero inde sequitur
eum plena voluntate velles, eos esse non salvos, nisi ob
culpam: illud verum est, tibe eum plena volurtate seu
ex omnium parti alium voluntatum concursu resultante.
permiltere, ut damnabiles reddantur; quemadmo–
dum et omnia mala, quae in serie possibilium optimâ
a Deo electâ intercurrunt, permittit. In hoc explica.
tione nulla admiltitur imperfectio scientiae et potentiae,
dum conservatur perfectio voluntatis, quae est bonitas. Deusquidem nunquam jcictum nspondit, seq
uen
o
des de omnibus pronunciat
statuit
 de peccatis nonnis permitenda tamen quae eveniuat, antece
V.permissive. Caeterum pulchre kectermannus: Eledi
 nem esse actum gratiae; ideo, positivam esse et abso
Posse
lutam a consideratione dignitatis aut meritis hedre.
probationem esse Actum justitiae, ideo non esse sic
absolutam, sed merito vel potius demerito inniti. Deus
igitur mala culpae permittit tantum cum consequentiis
suis nempe poenis: mala poenae vult, sed prae suppositis
culpis.
 Fatendum est, supra lapsarios in eo non peccare, quod
supra lapsum Adami alcendunt. Nam Dens, cum decre-
vit permidere l 
corruptionem massae, ex qua deinde aliquos rursus
falfient consberatione capsus priorem.
ad vitam elegit. Sed in eo peccabunt a Reprobationem conisiderabum
(h) Decretum permittendi lapsus fundatur in excellentia
rerum)
seriei possibilium, cui ille inest; et in illa ipsa possibili serie inclinatio ad lapsum
serie nascitur ex originali imperfectione creaturarum.
iugeretur prabitas t exereretur, et ut
vessent quibus corrigerentur
permittere eum plena illa, se
vel ut vulgo vocant, conse-
dente
 sui intellectus
denter non nisi rexellendu
consequenter nonnisi permittendo
r
LI
lap
vi
n