# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068464:0146 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068464:0146?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 3 # Folio - , page id 00068464:0146 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068464&page=146 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068464/jpgs/default/00000146.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 45 lines, status machine # Lines: 45 recognised, mean confidence 0.88 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. si sapiunt, (C) libenter affirmabunt, Deum non decernere aut velle peccatum, cum scriptura, dicente: non Deus vo– lens niquitatem dues. Ca) hoc sane non male. Homo tunc minus servus erat; interim sed non pus ime indifserens erat. fortasse nec minus. Ubi magis confirmatus in bono erit, minus indissereus erit minusque servus. (e) rmo essentiale discrimen est inter voluntatem et permissionem, ut ex nostra explicatione patet. postquam dens praescivit lapsum Adami, ex quo illam possibilium seriem tanquam optimam elegit, in qua hoc malum contineturo bonum autem in serie obluit: malum od harens permisit, ut jam sorpe notatum. Augustino qui inquisitionem supra apsum non hominis tantim sed et Angelorum extendit visum est lib. 12. deCiv. Dei C. 9 nis qui stetere angelis aut perfectiorem datam naturam, aut majus adjutorium. Plurimum tamen et in ipsis fuisse, Deunius et in insis et in homine primum liveri arbitrii vire experiri voluisse. Angelos gonos per liberum orbitrium stetisse, Diabolos et hominum pravo ejus usu cecidisse de corrept. et grat. c. 10. Perseverantiae tamen gratiam lumi tanquam cororam e in praemium l certaminis datam il Angelis quar sanctis, ibidem notat ut adeo praedestinationem Angelorum prhevisis meritis nixam in statuere videatur. non sini gratiae tamen adjutorio ad ipsum certamen; adjutorio autem Viate reorio xi votatae sunt trae propositiones Nescio tamen an non paulo amplus aliquid exegerint pius Vet Gregorius XII) non quo sed sine quo non. itaque a pie Sur pontifices eum nas propositines danum notarunt: nec andeli nec primi hominis merita rectem vocanturgratiae. Item. bonis angelis et primo homini ci in statu illo perseverasset, felicita esset merces non gratia. Quicquid autem sit de angilorum in bono constantia, saltem ex munalibero natuere integra arbitrio solo est lapsus, causaque inali fluxit ex imperfectione creaturorum connata, antaquam continuaretur ex pravitate earum acquisita DEI alios viam miE ICa C Subl tuIr qua (15 MMar vide nO FICu