# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068464:0159
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068464:0159?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 3
# Folio - , page id 00068464:0159
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068464&page=159
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068464/jpgs/default/00000159.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 60 lines, status machine
# Lines: 60 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

) quide furiosi et dormientes ad intelligentes? n esciant
quid faciant, aut cur faciant, nec praemiis poenisque laude vel cupatione
moventur; quod requiritur ad libertatis scopum
e) libertatis gradus necessarius ad poenas et praemia est, ut intellectus
ad sit bona maloue inter se comparans atque expendens, et facultas se-
cundum deliberata conandi seu volendi: nam alioqui frustra ali
quid jubetur aut vetatur
id est
moveri nequit: ge si intelligere non potest, majus ex poena malum
aut sil
quam ex peccato, commodum esse: neque ad volendum intellectu suo uti aq non valet
quae fiunt
d omnia certa sunt et hypot hetice mevitabilia; nihil necessarium
aut inevitabile absolute. Decreta mevitabilia non sunt inde-
de Sunti
tendenter a liberis actionibus, neque actiones liberae  independenter
a decretis. Mutuam in his rrEfKcopnoir jam aliquoties notavi.
(e) aut necessariis. Equidem siquis nosset etiam hypothetice (seu ex
ea
aut peta oonissquoam finglis perseverantiae suae praesperentiam sintuentes considerare  debent. Hac
tera sum
ejus praescientiam tollas. Sed non recte hinc infectur, crimina non
debere imputari aut poenas non debere vitari, cum ressit voluntat
nostra ac deliberationis. Futura utique futura sunt, sed non quicqui
nobis
agos aut non agas. Certa quidem est veritas majoris propositionis:
avicquid decretum aut praescitum est, infallibiliter fiet. Sed non
veritas minoris: hoc est praescitum. Ideo syllogismus hic nihil ad praxin
nec ignotorum decretorum infallibilitas quicquam ad deliberatio-
nes nostras facit. Prudens futuri temporis exitum caliginosa nocte
premit D eus. Interim quod futurum est, non ideo necessarium: neque
id, quod non est futurum, ideo impossibile est. Et vana haec est honun, argutuatio foret, rediret que
hujus modi orgutatio, reditque ad sophisma ignavum, jam veteribus ex-
plosumtus Futura tam in temporatibus quam inspiritualibus certasunt
electione
homines ad hujus modi
cophismata proclives sint, quibus stals stuleia
et ignaviae suae favent: non
nonnuli per
ideo tamen rejicienda est veritas, qua absiidas consequentivs abutum
tur.
(F) Avidni possimus, quod facimus. Ab actu ad potentiam valet con-
sequentia.
quae praestare possumus;
(9) Consideratio libertatis nostrae facit, ut agamus fortiters consideratio
certitudinis, ut patiamur libenter: Illa, ut simus excitati; haec ut
cranquilli. Ellud prodest pro futuristoe pro protertim obtinendis, haec pro praeteritus felenois suitendis
iui fini
omnimodam
Itaque nec electionis seu finules curvunti
perfecta pertitado povesser
nobis prodasset
si quis certitudine futuri
peccati, ad excusationem peccati
 uteretur
Fculpa, et poena
vale
us
=quae impedire non prossumus
praesentibus