# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068464:0205 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068464:0205?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 3 # Folio - , page id 00068464:0205 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068464&page=205 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068464/jpgs/default/00000205.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 38 lines, status machine # Lines: 38 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 2 at 365)(a) Retamen accurate considerata nulla hic ratio horroris Gratiam libero arbitrio subjectam phrasis est odiosa. Deum, ut omnem sapientem, sua decreta, sua media pervemendi id fines decretos accommodare objectis, non est dubitandum: neque hoc est subjicere artificem obiecto Meritum mortis Christi aqvando non est frustraneum, licet non situs possit, quam homines volunt, ut praestet. Hominem nunc a Deodilectum, mox odio habitum, sunt modi loquendi, quorum difficultas ex plicatione cersat. Deus in homine amat sua dona, fidem virtutem: odit in homine intestinam corruptionem ejus effectus. Nihil he imperfectionis nisi in modo loquendi, sie humano more accipiatur. Fumariifex potius objectum dum ei sese alcommoint, subjiciat sibi. tamen nequeenim inipsis solic ostut velint. Faut impotentiae nisi in phrasi Si incommode, id est 2.66) (a) Absoluta reprobatio, determinatio necessitans adpeccatum, negatio gratiae sufficientis, merito rejiciuntur neque ex independentia divina ullo modo fluunt, Nihil hic ex qua nihil sequitur imperfectionis aut injustitia, nisi incongruae phrases sine drxtra aut durae sine dixtra interpretatione adhibeantur 567 ) (a) aut potius diversi ejusdem idea respectus, dum alii magis Deum considerant ut Architectum rectorem universi, alii magis ut Regem mentium; quorum ulrus perfectis simae substantiae competit. Conside ratur (6) dum scilicet non satis considerat, D eum omnium rationem habere tanta arte, tantos successu, ut ipsum lvicissim Or- universum serviat ejus regnommentes, mentesque eu namento universi. Funus magis physicus, alter magis moralis