# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068465:0062
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068465:0062?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 4
# Folio - , page id 00068465:0062
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068465&page=62
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068465/jpgs/default/00000062.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 41 lines, status machine
# Lines: 41 recognised, mean confidence 0.97
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

E.2) (a) Cum in hoc capite totius controversiae cardo collocetur, bene de ea sperandum apparet.
Nam, siquid judico, quae hic proponuntur capitales sententiae, et si discrimen partium possim facia
adeo sibi invicem oppositae non sunt, ut cohaereant potius et amice conspirent; deprehen,
daturque sensu rebus convenientis simo ambas simul veras esse. Ut enim Architectus insignis
propositam sibi habens gloriam constructi praeclari aedificii, omnia, quae ingredistructuram debent
lapienter considerat; ita maxime curam omnium habet hupremus Universi Conditor, cujus persa
hic
summa
catiam nihil effugit; neque aliter profectu hapientiae decus tueretur. Sic igitur, conciliari possunt
pugnantes, retentis ipsis Rmi Autoris verbis: DEum decreta sua, hominem saliasque res) spectartia
communicatione Bonh
ab aeterno condidisse, unico hoc proposito, ut (secundum summas perfectiones suas operando) Gloriam
suam attributaque (gloria dignissima) manifestaret; formato eum in finem magno et universali
Creationis et Providentiae Schemate; sed consideratis (antequam in actum traduci debere decerne
retur) omnibus Agentium creandorum motibus, tum irrationalium caecis et mechanismo
materiae connexis, tum rationalium voluntariis, finisque alicujus et mediorum vinculo ligotis;
juxta id, quod in illa possibilium serie, de qua ad existentiam decernenda quaerebatur, electura et
factura haec Agentia proponebantur, in circumstantiis omnifariis, in quibus ea erant collocanda:
ut scilicet constaret, utrum haec series possibilium inter alias innumeras non minus possibiles esset
eligenda ac decernenda, nam si unica tantummodo rerum series esset possibilis, decretum non
liberum sed necessarium foret. Hiric etiam certo sensu dici potest, omnia decreta Deisimultanea esse
in signo rationis quoque, seu ordine t naturae re; et ita inter se connera, ut nullum sit ab aliorum
consideratione absolutum: et tali sensu cessat lis de ordine decretorum, ubi scilicet de tola serie
decernitur. Cum hac Qvaestione cognata est, non tamen prorsus connexa haec: Utrum Electio salva
dorum (vel quod eodem redit, destinatio salutis ducentium ve ad salutem circum staptiarum
internarum externarumque atque adeo gratiae victricis Coronantis) sit respectiva, an potius absoluta
a respectibus bonarum vel minus malarum hominis naturalium qualitatum. Et hic fateor aliqua
realis inter partes controversia est, et si bene intellecta nil faciat ad praxin. Vera solutio conciliatioque
est, DEum omnia aptissime ordinantem, hos etiam Qvalitates inprimis respicere; sed iis non olligari
et quantam cujusque rationem habeat, nobis non omnino constare; cum rationes, quibus omnino movecu
involvant harmoniom totius universi. Add. 3. 9. b. c. d.
6) Bononime optimisque auspiciis rem aggressi videbimur, quando in illo fundamentali capite compositio
evidentis simesni fallor) successit.
33) (a) Hanc questionem ab explicatione vocabuli pendere puto, ad eoque esse mere verbalem, prout alibi
latius ostensum est, et non nihil etiam ex dicendis patebit. Sunt diversi in volendo gradus, et autores
quidem nonnulli non nisi summum voluntatis nomine dignantur, praesertim, cum de Dei voluntate
agitur, quo parum dignos arbitrantur gradus inferiores. Summum autem (decretiscilicet puri
quod non fit sub conditione nec sub modo) adeoque pleni conatus, qui in Deo nunquam successu caret, solum
admidtune
Cum
quar