# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068465:0065
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068465:0065?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 4
# Folio - , page id 00068465:0065
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068465&page=65
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068465/jpgs/default/00000065.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 78 lines, status machine
# Lines: 78 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

calibi
ctores
itate
ori
stum
mili
admittunt. Sed revera, quot sunt gradus bonitatis in objecto, tot sunt in sapiente gradus seriae
radns
voluntatis seu inclinationis ad objectum; adeoque inferioret nullam imperfectionem involvunt
Et cum caeteris paribus melius sit quam plurimos Christibeneficiis gaudere, dubitari non potest
esse aliquam ad hoc pro omnibus obtinendum seriam et ad objectum nitentem Dei voluntate
etsi actionis gradus et succes sus concursu aliarum considerationum sapientiae divinae obverson
tium partim manifestarum partim occultarum temperetur. Ut enim in naturalibus eodem
mobili diversas habente tendentias, motus prodit ex omnibus tendentiis compositus, tam mirabili
artificio, ut quaevis totum effectum suum habere censeri possit, tanquam se mobile in singulas
ex aequo divisisset, posteaque in centrum nisiis omnium reuniretur, (Add. infra 5. 32. a.) ita in eo, qui
summa ratione agit, ad ommnem bonitatis gradum condigna est inclinatio, eaque nullo prorsus modo frus
stronea; quod facit, ut ipso concursu effectus compositus totalis optinuis formetur. Voluntas partiali
quibus dam dicitur antecedens; totalis vero ex omnibus partialibus resultans, non mole ab iisden
consequens appellatur, inde usque a Damasceno, quem tamen invenisse hanc distinitionem non apparet
Tam enim Chrysost. Homil. I. in Ep. ad Ephes. c. V. voluntatem primam esse dixit, ut non pereant, qui
veccarunt: secundam, ut, qui facti sunt mali, pereant. Qvod habet etiam Theophylactus in eundem
ad Expeseos locum. Add. 3. 32. b. c. Omnes igitur voluntates divina sunt quod ammodo efficaces.
Interim absolute loquendo efficaces vel si mavis effectrices, dicuntur totales illae, quae sine excepti.
one aut temperamento effectum sortiuntur, et a quibusdam vocantur victrices. Add. 5. 26. a. c. 5. 32. a. S. 40. a
sunt
3.4)(a) Ruxilia gratiae vel Efficacia (id est Effectricia) vel sufficientia tantum. Effectricia sunt
cunt
utique infallibiliter talia, sed distincta est consideratio efficaciae et infallibilitffctus. Efficaciam aliquando
habent auxilia per se et sua natura, et vel plenam, ut contrariis circumstantiis elidi non possint
qla fuisse videntur in miraculosa Pauli conversione) vel sub modo, quia scilicet contrariis
circumstantiis non impediuntur. At per accidens (ut sic dicam) efficaciam habent Ruxilia, si eam
a circumstantiis adjuvantibus mutuentur. Infallibilitatem per se habent eatantum, quae Effi-
cociam per se plenam, habent, caetera infallibilitatem a circumstantiis vel non impedientibus ve
omnino adjuvantibus accipiunt. Ovredam denique non effica cia sunt sed sufficientia tantum
nempe volenti, effectu vero carentia, ubi voluntas deest; hoc enim sensu gratiam sufficientem
accipi commodissimum est. Malo etiam ea, quae voluntates certo movent, infallibiliter quam irresi
stibiliter efficacia appellare; ut integra sit libertas hominis, nec necessitas nobis imposita putetur:
neque aliter fortasse rem intelligunt, qui aliter loquuntur. Caterum aliud sunt Auxilia Ciratia
sanctificantis, aliud ipsa sanctificatio seu inhabitans regenerato Gratia habitualis gratis data, tandem
introduita ope auxiliorum, quae utique irresistibiliter datur, uti omne quod datur. Ultimo enim actui
omnibus rite dispositis quid amplius resistat? Haec etiam in homine utique vicforiose operatur, dum is in hoc regenerationis
in hoc statu est; etsi plus minus ve resistant reliquiae corruptionis. S ed confirmatior est, cum ad delecta.
tionem pervenit. Omni regenerationi inesse delectationem vincentem vereos, ut experientia
approbet. Pulchra habet Atugustinus, sed interdum ex diversis ejus locis moderanda e Add. 5. 16. a item 6. 9. d. P. 2 
SCHEnA
Efficacia (infallibiliter ssua natura vel sola
 volun.
tatem
(per se ob defecrum scit
circumstantiarum impe
seucum successu ex concursu circamstantiarum dientiuim
sive victricia
fallibiliter seu sine
successu, licet effe
alioqui osticaecia
(perse, nisi a circumstantiis
contrariis eliderentur.
per accidens ob circumstan.
tias adjuvantes.
per accidens, nisi a circumstantiis
adjuvantibus destituerentur.
Cum auxilia ad effectum sunt victricia, decretum effectus est purum; cum succes sus abest, et aux ilia tamen
esseot
esse potuisserit
felfebre
sufficientia
Noccedar volurtos
(etsi fortasse sensu
non per omnia
eodem)
E
adeon ut sic
dicum (non de
sed rei respectu,
per accider
ut sic dicam)
AF et explicanda