# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068465:0068
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068465:0068?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 4
# Folio - , page id 00068465:0068
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068465&page=68
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068465/jpgs/default/00000068.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 99 lines, status machine
# Lines: 99 recognised, mean confidence 0.88
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

n
in risi
esse potuissent, decretum tantum sub
gratia victrix, etsi sua natura aut per
in mera tamen contemplatione subsit
3. 5)(a) Tertia avrestio eoredit, utri
quuntur, ac si Electus, portquam seme
Electorum discretionem a non Electis
usque extendunt, ut neminem nisi Ele
posse arbitrentur. In qua novitate d
namque humanam inveniunt reclo
temporariorum, nec quis quam scire
rum. Haec quaestio aliquem influxun
benigna interpretatione temperarip
86) (a) Primaria illa et fundamenta
stebat, utrum Deus tantum gloru
nendo respiceret. Nos criendum mi
quatuor sequentes sententias natas n.
hendetur, quod divinae gloria, vel quo
B.7((a) vel quod idem est perfectione
(6) Sed Deus non decernit nisi ex insp
ipsius ratio non sit, sed proficiscatur
Augustinus (lib. 15. de Jrin. c. 13) non q
gendum interposita voluntate, qua
voluntate conjunctam esse causam
(C) Decretum lapsus et omnis malii
voluntatem divinam, malumque et
divinae limitatione, orta ex natur
non est. Mala autem poenae etsi
bona (subsidiaria licet) et justiti
suppositis malis culpe.
(d) interna pariter et externa.
(e) Verum est damnandos mexcus
a quo statueretur, eum qui perit, n.
uti oblatis. Sed Deum id tantum
nimium est, et autoribus quibus di
perscepe hominibus malis multo pli
complendo bonitatem ostendit. Non
ipsa perseveranter flectatur. Praeferet
(agpl. 8. 43. d.
est sine qua non damnat, fluens ex oeconona moina operarionis, quam jus na comitatur. Sane covendum est
ne Deus gloriam per justitiam manifestare quaerens curasse dicatur, ut haberet, quos jure domnaret; neve
comparationi ejuo Bentium in Apalogetico n siberio soetoniano locus detue, qui effecit per cornificem, ut
toirgines lege salva necari possent. Ego ab his sensibus abhorruisse, Supra lapsarcos puto, etsi aliquando verbis incom-
modis usi defrehendantur.
S Hoc quoque prioribus non necessario cohaeret, ut salvandi semper sint in statu gratiae, damnandi semper in statu peccati.
ns
primum illud Decretum: ita ut
sciplum Colummodo intuens Domnia ad
Gloriam luam d Mcusoutorum cuorum
aot velaclo Mlo
tcta coccatecu
quos sublapsarios boCact, qui dicumE, DF
U, postquam Adtamus libere lapsus, c-
jusque Peccatum toti ejus Posteritaciim
Putarum esfet? genus humanum ita la-
plum, benigno de aldmilerandum prono
respexisse oculo, de ubi magnam partem
ex perdito hoc Aaca etuere secum con-
CicuisserE Flium qui pro illis moreretur.
decrerisse in mundum mittere, mortem
ejus loce spieren acceptate, eaque illis
largi acus sua cant aerettionem
quam Persererantiam eorum ad finem
efficacia forent; Ouancum ad resiquos,
de his nil positiro Actu Ratuisle, sed in
llacueapus renguille, linc ulla incentio-
Cillos benetici nots nu du ei
Caeis acqe pertererantis auxilu parlicipes
unquam reddende.
5. 9. TERTLA SCMTENTIA corum eA,
quie Remonstrantium. arminianorum
aut univer (alistarum nomine veniunt, qui
putane DEum constitmisse omnes homi-
nes
(ed) Lr
ipsu
enu
Itaci
3. D
sens
pecc
rete
im
P.
Con
b
mo
n
doc
nih
vic
vo
0
neo
3
p
e
n