# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068465:0074
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068465:0074?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 4
# Folio - , page id 00068465:0074
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068465&page=74
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068465/jpgs/default/00000074.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 96 lines, status machine
# Lines: 96 recognised, mean confidence 0.89
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

(C) certum puto, eum, qui libertate sua bene u
non esse bene utum. Si tamen sensus esset, Deu
arbitrii, nimium diceretur; tanquam Densi
qui diu bene usus est libero arbitrio, semper (o
diu bene vixit, finaliter in aposta siam lat
(d) Concedendum haud dubie est, Deum pre
usurus esset, si quaedam auxilia offerrentur; e
cononisa generis humani ad salutem. Sed ni
rationi Deum unice alligari, quanquam ea
Dei est perfectio operandi, et fieri interdum
ut exemplum interdum statuatur, quo con
misericordia sibi facta notavit, nemine ess
homo gratiae effectu careat, ab ipsius resiste
semper gratiae effectum esse, ubi mojor resis
abundantior gratia affluit, donec resistent
potius minus mali liberi arbitrii usus natur
Et tunc non ideo homini favet, quasi melior
nomia, rerumque melior nexus. Nam inun
quia tamen aequalis licet pravitas saltem dissimil
in aliis circumstantiis minus resistunt; nec n
circumstantiis collocari. Caeterum occonomia.
regulis genetalibus a nobis includi possit. I.
sunt, imo nec temper per se efficacia, sed saepe
cumstantias effectum obtinent: nam alioque
evenire. add. 5. 34. a. Sed nobis interdum ci
circumstantiis accommodat, minori molin
quod sapiens solet; qui si eisdem ad plura.
hoc mavolet, quam unicuique operationi ca
matopoeorum artificiis patet. Interdum I
irresistibiles varo, quae scilicet tantarur
possint. Plerumque enim sufficit tantas adei
non fore elidendas. S
(e) sufficienter scilicet, lucet non eficie
(F) sed haec optio non unice penes hominem e
auxilio divino. Aliqua tamen in decernend
stantiarum omnium ratio habetur, uti jo
8. 10)(a) Hoec doctrina defendi nullo modo pote.
independentiam, rerumque à Deo dependentiam. Imo nec saprentis caudem Zeo relinquit, qui ad instar
hominis negligentis in diem vivat, et ex eventibus tantum consilia capiat.
s ae
non habeat: Specialem Prxedectinatio
nem ab aeterno, non minus quam Auxi-
lium Cratiae internum, hoc modonegan-
CC8
5. 15. Hlaec Controversia ex Religione
mnium fere opinio, natura rerum con-
sentancum est ingulrere, uerum horum
alteri subjiciatur, auc quomodo haec una
consictere polIHII. LIEruM DEUS decer-
minet Voluntalen. vel an Providentia
ejus VolaMalto Metus sequatur D’Omneo
igitur qui iputam Proridentiam dari.
crediderune, Macul ignari hujus dissicu-
tatis fuere. Ston omnia Faco Tubjicie-
bant, ne Diis quem exemptis. HOc
Facum sinecellatta luie rerum series ma-
terixeque d a concatenariofxa
e immuta b.IIs Lauc sane Acheismus pla-
rum Libertacem alarebane, rati vel DF
Tophi, quomodo hac disticultas evitari
posset, quos ulet Tullium, de alios modo
Natural originem crahit. Si enimaDF-
umi mundum subernare, a L.Bs
Voluntatem Liberam esse, communis o-
nus ee direlcust picurai omnium re-
um non ese, ret saltemm non dari Provi
dentiam. Nempenon capiebantPhilo-
3.I1 (a
ad 
6) Di
Itaq
lune
sequi
Deus
ibesi
quen
autr
(C)
tas.
tun
ute
cogu
aut
ater
est
supp
d) Ce
Su
a De
pere
ut c
voco
tum
Hilo
e
d