# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068465:0104
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068465:0104?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 4
# Folio - , page id 00068465:0104
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068465&page=104
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068465/jpgs/default/00000104.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine
# Lines: 43 recognised, mean confidence 0.86
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

(a) et gratiae per se effuacis sive victoriosae, electionisque absolutae seu gratuita
e) Innocentius XI voluit condemnatos censeri in sensu obvio. Itaque qui Augustini
et Thomae doctrinam tuentur, dicent, Articulos damnatos non nisi insensu coacto
ad eam accommodari posse. Sed non idemsensus omnibus obvius est.
hic) (a) Clementis IX. moderatione, quam imitatus est Elemens X. Arnatdo ipsi eximio
viro, etsi alicubi justo acrion, non obscure favens. C ujus in ea re laudabile exemplum
secutus est Innocentius XI. Etsi idem et sfondratum foverit, cum diversa omnia sentire
non ignoraret virum, qui Romanae Ecclesiae presbyter Cardinalis posthumum tandem opus
reliquit longe ultra Molinam prodectum, titulo Nodi Praedestinationis soluti, quod editor
in ipsa Roma ab Innocentio su commendatum scripsit Cardinali Albano tunc Brevium
secretario, nunc sub Clementis XI nomine Pontifuci Maximo; cujus (ut idem editor addit)
editionem procurarunt Magnus Hetruriae Dux et Cardinalis Coloredtius; cujus autorem 
e dignum judicavit
non possim concessa scribendi in hoc argumento libertat
Cardinaium congregatio; quod approbarunt Doctores et ex Dominicanis ipse Magister hacri
Palatii Bernardinut: ut intelliaas, Romam hic stare pro sentiendi libertate. Etsi postea
apparuerit quosdam Excessus Posthumi operis non placuisse, ut quod innorentia infantum
sine peccato actuali decedentium beatitudinemqustnaturalem consequentium prastet beati.
tudini supernaturali poenitentium; et quod Deum ignorans mortaliter non peccet. Interim
quinque Garicani praesules, qui ad Innocentium XII contra Sfondratum acriter scripsere, doctiinam
quae parvulos illos a poena sensus eximit, à se non damnari fatentur, cum Thomae Aqui-
nati aliisque insignibus viris eam placuisse constet: videntur tamen et ipsi, et alii multi
Gallorum Pheologi (quod miros) magis hodie inclinare in Angustini rigidiorem sententiam
et Gregorii Ariminensis, qui suo aevo paucos in ea re sectatores habuit, et tormentum intau
tium dutus est; se et Concilii Fridentin Patres hora dortrinam improbabant; soloque tugu-
stim reverentia, ne damnaretur, effecit, ut ex Pauli Sarpii Historia intelligi potest. Possemo
et in causa simensi Roma moderatior visa est quam Sorbonici quidam, ne causa parum cognita
magnam gentem Athersmi, et parum cum eo consistentis idololatriae ab antiquissimii
temporibus receptae damnaret.
Hipsius sententia
Romae
inte
et
t
il
2d
a
AI
ti
s
ei
C
Pap