# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068465:0116
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068465:0116?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 4
# Folio - , page id 00068465:0116
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068465&page=116
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068465/jpgs/default/00000116.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 34 lines, status machine
# Lines: 34 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

(e) Haec docttina a ratione alienissima est, nec Deo digna. Deus cum sit omniscius, nihil negligit
omniaque prout sunt, considerat. Geometrae reperiunt, etiam infinite parva, etiam si magnitudinibus
ordinaris incomparabilia, esse tamen compara bilia interse; atque hinc etiam plurimum influere
in ea, quae infinities sunt majora;, ut apparet ex Tangentium et curvedinum consideratione
quae pendet ab infinite parvis inter se comparatis.
H)id nostrae ignorantia imputandum est, qui angustis limitibus circum scripti, si parva omnia
curaremus, majorum rationem debitam soepe habere non possemus, quod impedimentum in Deo locum
non habet. Scio, quosdam etiam ingeniosus homines, cum forte vermem ambulantes obtrivere, ita loqui
tanquam par sit ratio nostri apud Deum. Sed est in ea re quidam, ut sic dicam, Anthropomorphiticus error
non corporis sed mentis respectu; dam ita divinam mentem trumanae nimis assimilamus. Quanquam
hujus doctrinae autores hanc ipsum errorem dissentientibus objicere soleant: Sed fatendum est, non
raro hic utrinque peccari.
(a Nihil finitum potest magnum aut parvum haberi, pretiosum aut vile, nisi comparatione.
Dens, qui res videt, quales sunt, id est, que videt rerum Analogias et comparationes; simul videt, noc
esse creatureas viles respectu multo nobiliorum, et pretiosas ac nobiles respectu multo viliorum.
h sed gloria ejus utique in aptissima operum per decreta ordinatione apparet.
3.25) (1) Hoc fundamentum (si ita interpretere, ut gloriam Dei separet a consideratione rerum
quemadmodum quosdam fecisse dictum est) infirmum et pravum est, et divinis attributis vim
infert; Itaque (nero nulli sapienti hodie placiturum. Et fortasse olim quoque magis calore quodam
certaminis quam maturo judicio huc est deventum.
(6) contingentia et in secerta sunt, et ideo certo praevidentur: Contingentia pugnat necessitati, non
certitudini. Plerique Scholastici consentiunt, futura contingentia esse determinatae veritatis. Obi ectime
quae hic exhibentur, ex eo natae sunt, quod vera notio contingentiae et necessitatis non satis esset expliu
Follere contingentiam non tam Theologorum Reformatorum est, quam Storcorum, Mahumedanorum
tobbesii, Spinssae. Constat Reformatos Theologos contra Hobbesium et Spinosam in hoc ipsa causa
non sine delo pugnasse.
(C) Futuritio oritur non tantum ex decreto, sed et ex objecto decreti, sumto, ut possibili, sed iirquo
merat ratio decernendi: quam tamen ipsum voluntatis divinae decretum completam reddit. ad d. 516. a.
Futura ergo quodam modo, non tamen plene et aequilibrate, ante decretum, indifferentia sunt
et futuritionem; habent enim in ipso  adhuc possibilitatis seu idealitatis statu nudo rationem,
quae rulmat divinam voluntatem ad decernendum vel saltem permittendum.
e
5
e