# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068465:0122
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068465:0122?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 4
# Folio - , page id 00068465:0122
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068465&page=122
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068465/jpgs/default/00000122.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 116 lines, status machine
# Lines: 116 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

3B 34 5B
5. 27. Uet Das Mnia Propter se ip
tum de ad glortana luam Facie, sic per Scri
pturam docentur Laudis de Oloria sgcri
cid DEO ubique OHerre; jubemur agno-
Ackomnia a abipIo, e nosmet ip (os
Cordut actittere, tanquam qui re-
Pectu ejusnihilsimus. Jam verosinon
per liberam Dei actionem electiesemus,
Sedper id, quod ille nos futuros praevide
rat, ita ut Cratia non per sc iplam, sed per
bonum ejus ulum efficax sie, omnis boni
quod Facimusnos d DEus nobis decre-
vit, laus de sloria nobis debita cNet? se-
cundum oppolitam sententiam DEus x-
qualiter omnibus bene vult: omnisque
adeo inter Fomines differentia neque ex
Intentione DEi ersa homines, neque ex
auxiliis ejus orietur, sed ex praeviso bo.
no utu gratia communis, omnibus HIo
minibus concessae (a) Sic homini eset de
quo gloriaretur, posserque dicere se se-
mecipsum ab aliis discrerisse. Perpe-
tuus S. Scriptura tenor, omnia Bona DEO
tribuentis, nobisque injungentis, ut Clo-
riam omnium rerum DEo deteramus,
huic doctrinae latis luculenter patrocina-
rividetur; quandoquidem enim omne
60.
parvar
ita cre
futuro
(6) Si ge
careret
() Dens
olis Pe
sed per
stantio
in dio
potesta
num
nalite
si exist
dEra
tis pro
aliquid
rissime
a nobi
ricano
aeque
est, ut
discor
aut po
fingali
nem se
cognit
necesse
one n
ingallo
127 sa)2
arus
+ agnosco, si idem sit optare quod velle ple
extremo.
(4) Hoc loco non est opus recioviere adfigi
non figurate sed proprie competunt D eo
eNaque possiones sunt in deo, quir equotum
cum earum
perceptionem involvat. Avacnque ergo
e concipiuntur, consistunt in cogitationib
vult punore non improvisa ciimina;
quae dudum constituerat ad mutatione
(.(h) Concertatio mihi aliquando fuit cu
utrum aliae sint Deo quam nobis just
bat, et Poeta, qui dicit:
unt superussu
uti quaedam communis Deo et nobis fi
et quae nobis in eogenere vera sunt, et
amplior sit divina s cientia infinitis m
tiam veritates, quae apudnoi demonst
a Deo observari. nam et aequitas si
Has regulas violari a Deo nostra tan
(2) imo non ob hoc tantum, sed etii
bonum.
X) Talenihil Dens facit, ne ad temp
e caliquid cum nostris justitiae regulis n
nobis non apparere ob totam negotii se
inuivile est de ea judicare ex paucis, ut s
et Mutilis sententiam ferat. Hic ergo no
facti. Fuere, qui docuerunt Deum jore al
exitium praecipitare innocentes. Haec sent
decuti eam Beza, Chamierus, Whita Rerus
non porsunt erensari, nisi explicentur de
Slibertatis a reddenda ratione, (quae facit
impunibilitatis seu incogibilitatis quali
arm inipe pecenit, et Hobbius omnin
accupsunt
huc redeunit, qui justitiam a lege, supet
imperfecta notio est: perfectae justitiae, D
ex confluru duplicis fontis, sapientiae ne
rigitur non tantum ad facultatem sut 1
ad aptitudnem; nec tontum ad condigi
tantum quaeritur, an actionem habea
an habeat causam conquerendi; imo non tomm
sed etiam ansibi, id est, summe sapienti. Imperfecta valde ea justitia  esse debett.
quae etiam locum haberet, si Cacodaemon aliquis, seu madus Manicheorum
Deus omnia gubernaret; contra quem nullum deretur juris remerium, itsi maximae essent
conquereudi rationes. At contra Deum neque e
dremedium jurs locum habet
neque remedii juris necessitas. sive causa cinquerendi cumis quivei cum nemo intellius
Eei ullam inveniat querendi, sid perpetuam approbundi rationem.
ons acta
ncara
noad
beri
mepte
tatis rationibus, uti vel hinc