# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068465:0128
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068465:0128?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 4
# Folio - , page id 00068465:0128
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068465&page=128
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068465/jpgs/default/00000128.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 39 lines, status machine
# Lines: 39 recognised, mean confidence 0.98
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

G
5.29) (a) Avisic ratiorinantur, perinde loquuntur, ac si plerarumque creatu
rarum rationalium notitiam habereinus, cum tamen dubitandum
non sit, maximam earum multitudinem per totum Universum esse
diffusam, cujus vix punctulum ac ne vix quidem exploratum habe-
mus. Itaque facile judicare licet ex divinae sapientiae rationibus
felices mentes imrmenso ex cessu infelicibus esse numerosiores, et
agnoscere licebit amplitudinem regni coelestis (de qua Coelius
secundus Curio libellum scripsit nuper recusum paulo tamen
alio sensu et si ea ex praesenti generis humani statu non oppa-
reat, quem et ipsum ihil necesse est semper eundem manere.
Itaque nos, qui non multa novimus, nec nisi exignum hunc globum
et pauca secula intuemur mepte hinc judicabimus de consiliis
Dei: cum ne illud quidem constet, quid hodie intra animas anse
obitum peragatur in hac vita: tantum abest, ut sciamus omnia
futuri temporis et futurae vitae arcana. Multi viri pri credi.
derunt, eos qui tota vita luce quadam necessaria carviere, eam vel
in agone habituros. Et cum omnes fere Theologi divinam quandam
gratiam internam supernaturalem admittant, multique et infantibus
in baptismotribuant fidem quandam, caritatem plures; cujus tamen
infantes nec conscii sunt, ned meminerunt; non video, cur hanc
gratiae speciem, etsi parum notam, rejicere certo possint, quae ad huc
facilior videri queat; quando, cujus rei conscii morientes fuerint.
a mortuis quan non potest. Et recte ex eodem principio Thomas de
Aquino judicavit, Providentiam curvis suopeditare media salutis
dummodo ex ejus parte non impediatur; et, si aliquis nutritus in
sylvis inter bruta ammalia ductum rationis sequeretur, certissime
Eile tenendum, quod deficiente praedicatore fidei Deus ei per inter
nam insprrationem revelaret necessaria ad credendum. qu. 14 de
veritate artic. 11. ad X. Et Thom. Dradvardinus (qui ad Archiepisco.
ti patum Cantuamensem ascendit) et si austerior in libro de Causa Dei
s habitus, non procul initio scripsit: Credo constanter, quod Deus nis
et justus omni eum amanti prae omnibus, volentius efficaciter
ipsum cultu et modo debitis venerari, et diligentiam debitam
E perseveranter adhibenti, revelet quandoque religiorem debitam et ne:
cessoriam ad santem, videlicet Christianam, implicite vel explicite.
Ibidem putat dici posse quos dam inter idololatius ob bonam volunta.
tem salvatos, et si creaturas ut servos Dei coluissent. Quae altiorii
sunt indaginis.