# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068465:0136
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068465:0136?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 4
# Folio - , page id 00068465:0136
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068465&page=136
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068465/jpgs/default/00000136.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 58 lines, status machine
# Lines: 58 recognised, mean confidence 0.79
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

5.31) (a) Fatendum est, et utrique parti agnoscendum, in quibus.
dam esse lo Bddos, nec mirum. Ultima enim rationes reci
dunt in totam seriem rerum, quae infinitum involvit.
6) Hoc intelligendum de voluntate plena, quae adhibet summum
conatum.
c
C) Voluntas signi non debet accipi prosigno voluntatis et
quidem simulatae, sed pro voluntate vera signis declarata,
etsi minus plenat. At volurtas beneplaciti hoc loco designare
potest voluntatem plenam, sed fortasse orcanam: quava
haec chistinctio alio sensi ab antiquioribus occipiatur. Caeterum
ad ostendendum, posse Deum mandare, quae fieri non vult
solet allegari injunitum Abrahamo sarrificium Isaaci. Ubi
Rrvetus in Genesin statuit, DEum voluis se affectum non
effertum, quam interpretationem non rejucit Scherzenin
disp. Anti Calv. 5. Hoc tamen nolim ad ea Dei jussa appli.
cari, quae pertinent ad actus sua natura bonos et virtuosot eau
omnia, quae revera antecedenter Deum velle consentaneum
est, set quae continent, quod schola vocat, perfectionem sim.
pliciter simplicem. Ubideus ipsum
) quidni etiam de internis, sufficientibus apud hominet
bonae voluntatis?
F
sed quae non nisi nonno inobedien-
t
susa
antigole
seret ad ipsae odeentiae procurationem
deculiarem vel obedientia permissionem, simus
efectus relatam; quam fustitos aosse non convenit
nec rerumferre solet natura. qua entnctio in deo
efsectus carebit, quanquam haec distinctis
accipiatur
inprimis locum haberi debet, quia simul est
Rex mentium, et causa rerum, quod alibi sine
exemplo est: etsi imperfecta quaedam actim-
oratio fingi possit uliis principetus t
Rectoribus
perve
FI
deoqu
qui estt.
t CC
Bes an
L
rC
id ince
1
C
Mnes
D
s
n
c
D2
OI
C
tere