# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068465:0138
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068465:0138?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 4
# Folio - , page id 00068465:0138
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068465&page=138
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068465/jpgs/default/00000138.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 74 lines, status machine
# Lines: 74 recognised, mean confidence 0.89
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

5. 31) (a) Fatendum est, e utrique parti agnoscendi
dam esse lo Bados, nec mirum. Ultimae enim
dunt in totam seriem rerum, quae infinitum moi
b) Hoc intelligendum de voluntate plena, quae adl
conatum.
e) Voluntas signi non debet accipi prosignor
quidem simulatae, sed pro voluntate vera sige
etsi minus plena. At volurtas beneplaciti hoc
potest voluntatem plenam, sed foitasse orca
hia cbstintio alio sensi ab antiquioribus occiri
E
ad ostendendum, posse Ddeum mandare, quae fie
solet allegari injunctum Abrahamo sairificiu
Rivetus in Genesin statuit, Deum voluisse a
effectum, quam interpretationem non rejuit
disp. Anti Calv. 5. Hoctamen nolim ad ea De
cari, quae pertinent ad actus sua natura bonos et
omnia, quae revera antecedenter Deum velli
est, seu quae continent, quod schola vocat, pert
pliciter simplicem. ubi Dens ipsum
que) quidni etiam de internis, sufficientibus.
bona voluntatis?
 42 GC
SC MOTEHUM, GuOS Pacer elegie  ipS
Calvanctes del. Non possunt iplicon-
cipere, quoodo ChrittUS Ool. 23, 21.
frustra morus , quod Paulus absurdis-
Ermum putat. e Jam vero, sipro omnibus
mOreuus eft, frustra mortuus fuisset, quan-
cum ad marimam generis hrumani par-
cem, quae per ipsum non Calvatur; ex quo.
illi concludune: omnes pro quibus ipse
morruus est, certo per illum Calvariss)
Ouancum ad beneticia quaedam (ubal.
terna, quae per Iplum derirantur, (I non
in universum genustrumanum, laltem in
omnes Christianos, porest Forrean dici
mortuus proomnibus: quod vero xter-
nam Calurem atrinet, intentionem Chri-
ti non ultra secrecum Electionis divina
Decretum porrigi exictimane, id quod his
verbis indigitari arbitrantur :. Toh. 17, 9. 10.
Omnia quae mibi data sunt à eaere meo;
Tui erant Cs mihi eos dedisti, ad cosdem
etiam liam incercessionem restringit;
non oro pro mundo, sed pro illis, quos dedi-
sii mibi, Tui enim sunt, C5 omnia rua. mea
suno (5 omnia mea rua sunt. () Credune
iidem mortem ejus, de quodin illa obtu-
lit Sacriticium, non uleraillos extendii
8.32)
asseque
n
ex
netur
trusti
bonu
obtine
ad 3. 3
tendit
EI
certi
Om
seo v
spect
C
stum
in
Cex
Cum
enm
appo
affixi
orar