# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068465:0152
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068465:0152?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 4
# Folio - , page id 00068465:0152
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068465&page=152
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068465/jpgs/default/00000152.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 51 lines, status machine
# Lines: 51 recognised, mean confidence 0.89
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

338)(a) Hac sancitas Electorum intelligenda est, perpetuo debita; Si vero
de actu quaeratur, non utique in omnibus semper perdurans, sed tamen finalis
Brescie
et coronans: nec necesse est quam sancitatem non interruptam inutili
doctrnae novitate comminiscil etiam in gravissime lapsis; quae ad eo nulli
indiciis cognosci potest, ut aliquando contraria potius omnia appareant.
Et frustra statuitur sanctitas habitualis perseverans in electis; cum
experientia constet, semel conversos posse non tantum labi, sed et habi
tum contrahere criminosarum actionum: unde tamen nonnulliiterum
liberantur. Frustra et sine ratione fingitur, Deum hic a nature
trumanae modo et consuetudine recessisse.
(6) uti duxlex vocatio alia plurium, alia electorum, quae dicitur secun-
dum propositum: ita quoque daplex justificatio est (non forma quidem
sed objecto) una omnuum vere credentium setsi forte iterum excidant)
altera electorum. Sed uti vocatio non-Electorum sincera est, ita
et conversio lior npobrajscor vera esse potest. Et velle, nullam esse
A veram fidem, quae non bonotine coronetur, omniaque beneficia ad so–
los Electos restringere, est hypotheses comminisci fundamento carentes
d experientioque pugnantes, et maximae parti Ecclesiae ab antiquo im
probatas; neque omnino periculi expertes: quoniam, si non datur
certitudo remissionis peccatorum, nisi detur simul et electionis,
verendum est, ne vel homines plerosque semper in anxietate versari necesse
sit de proesenti suostatu, quandoquidem futuri (nempe finalis perseverantiae)
usque adeo certi esse non possunt; vel netandem in securitatem labantur
qui electionem certo sescire putant; unde vel desperatio in illis, vel vita
dissoluta in his consequi posset. ad d. G. 42. d. et 5. 76. c. Itaque rectius mediam
viam tenentes statuemus (contra Pontificios quidem non paucos) posse
nos certos esse nostrae fidei, conversionis, ustificationis, quippe ab actibus
internis praesentibus pendentium, quorum conscii sumus; et (contra
Reformatos nonnullos non posse nox sine singulari revelatione tum
absolute certos esse nostrae finalis perseverantiae sive Electionis, sed timorem
filialem superesse; et si magna piorum in Christo fiducia sit, quia
tonum Dominum habemus.
C) intellige, finaliter, si electi sumus; item nihil, scilicet extranos
nil nisi culpa nostra, si semel simus aa Deum sincere convensi.
d) Ultimas divinorum decretorum consiliorumve rationes nobis
impersrutabiles esse, omnes fateri debent.
t
de
c
Drae
C03
D
qua
dicu
tum
VO
haec
2
RC
p