# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068465:0159 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068465:0159?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 4 # Folio - , page id 00068465:0159 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068465&page=159 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068465/jpgs/default/00000159.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 95 lines, status machine # Lines: 95 recognised, mean confidence 0.90 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 15. m C 1 de It C Der SR quatale aliquia 40) (a)on probo eorum artes, qui evitant difficullates quibus premuntur ut adversariis impune insultare possint. Et fatendum est, non sufficere ut deEle– ctione ex massa corrupta disseramus, nisi veniamus ad originem corruptionis et ocore lapsum Protoplastorum Angelorumque. Et qui semet statueret absoluto decretostatu isse deum, et omnino voluisse ut Adamus peccaret, (tanquam peccatum aliquid n se haberet sub ipsa rattone peanti, quod Place re Deo posset, aut tanquam indifserens saltem sua natura apud Deum esset posset arbitriole divino nihil reatum seu ut puni– retur accepisset) it utique in sanctitatem divinam injurius esset, licet posterorum peccata ex massae corruptione derivuret. Itaque constare debet ipsam primam origt nem peccati Deo imputari non posse. Equidem non liberum tantum, sed et facilius erat Adamo integra adhuc natura innocentiam tueri. Lapsurum tamen vidit Deus in ea Dossibilion serie, quam in summa aliis praeferenda ob harmoniam universalem judicavit. Hinc apparet ultimam (1) Respondebunt hublapharii, non sequi, quia Deus circa originem mali et lapsum se permissivenabuit, eum etiam salutem talitan- tum modo decernere, cum ilud sanctitati ejus conveniat, ha non conveniat exuberanti bonitati. Nec apparet, cur subla psarius decretum absolutum aut gratiam per se efficacem ad bonum negare cogatur, si statuit, Deum se tantum permisive habere ad malum. a difa Non probo conum artes, qui evitant difficultates, quibus premun. tua ut adversariis impune infultare possint ed sublapsarios non male se tric luer aut certe tueri posse ex luo hecfermanni et dii Lanquam praum aliquid in se haberet, quosdeo placere poset, aut tanqal etet sucisaasa osuteus apud Deum, atentriotantur divino nodis aliuo quam uopuniretur ites pi statuisse er, t omnino voluisse ansum hanim angs protoplasarst aquorun qui semet absotuto decreto satnistedeum defendet ut Adamus peccur apparet. Calteru hatendum est eluder non sufficere ut de election ex inassa cormpta disseramus, nisi veniamus ad exiginem rrn nearet, lat erit reus erit esa sanclitaris divine essi posterorum nenalqe ed ipsorum corruptione derivet Nan libemntantum faatia vidit Deus in ea rerum possibilium seriae quam in summa aliis praeserendam judicot Hie qua ultimam reccati originem imperfectioni originali possibilium, creaturarum adano integia adhuc natura innocentiam tueri sibtre et Lapurum ut Adamus 16) Non est dicendum ab ullo, vel supra lapsario, decrevisse Deum, proprie loquendo, ut adamus laberetur et genus homonum in ipso, sed dici debet, per– misisse: et credibile est non nisi permissivum, revera decretum etiam multos supra lapsarios intelligere, etsi parum caute lo- quantur. Interim fatendum est permissionem non esseotiosam idque Tum alios, tum Calvinum dicere voluisse apparet (Generalita dici potest ; quicquid reperitur in effectu, nec tamen est in voluntat antecedente, id in voluntate Dei consequente reperiri tantum dermittendo. Caeterum poenae sunt etiam in votuntate Dei antecedente, sed conditionaliter tantum; culpae autem nulle modo. ad d. 72b. Ex hac jam notione (quamvis fortasse non ita distincte vulgo expressa) aequus judex intelliget, non effugii causa adhiberi Dermissionem aut permissivam votuntatem, sed ab ipsa rei natura offerri neque ab iis qui de Deo digne loqui, ac formam sanorum verborum sequi volunt, respui posse 1dd. 9. 71. a deber qua non puriobatur ut a serie e Faut rem omnem in hominem conserre voluntates C episse possibili laeteris summatim potiore omne peccatum abesset. Interim ea peccatiu natura est, ut in Voluntatem Dei antecedentem non tantum no cadat, sed etiam ab ea reppllatus Sed voluntes pri aptecedens Itaque peccatum tua verse etsunatura divinae voluntati contrarium est, errantque adeo qui positivo jer quasi jure statutoqe dei solummodo pralitatem id suam accepise putant, quae hoc modo cumodo nihil aliud modo in sola punibilitate ree consistere t. interim etsi peccatum aversetur Deus, seu voluntate antecedente trepellat, non tamen repellit summo conatu: nam et velle Deum et nolle scimus antecedente voluntate, quae tamen aut omintit e in effectu tandem eoticonsequenter, aut omittit aut permittit. Itaque ex concursu omnium voluntatum antocedentium combinato cum possibilitate rerum sitat salus quorundam, quorantam quam deus bolebat omittatur, et peccatm quod nolebat permitlatur; quia Voluntas antecedens me est modificata tantum; conse- quens vero denique seu totalis, et pura a conditione ac modo) et omnino plena est. Add. supra st. 3. a sut conseque t