# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068465:0171
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068465:0171?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 4
# Folio - , page id 00068465:0171
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068465&page=171
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068465/jpgs/default/00000171.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
# Lines: 40 recognised, mean confidence 0.98
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

6) furiosi et dormientes nesciunt quid faciant, aut cur faciant, nec praemiis poenisque.
laude vel cul patione moventur; quod requiritur ad libertatis scopum.
(e) Libertatis gradus necessarius ad poenas et praemia est, ut intellectus adsit bona
maloque inter se comparans atque expendens, et facultas secundum deliberata conandi
serc volendi: nam alioqui frustra aliquid jubetur aut vetatur, si is, cui jubetur,
boenae metu aut spe praemii moveri nequit: id est, si intelligere non potest, majus
expoena malum quam ex peccato commodum esse: aut si ab volendum intellectusuo
uti non valet.
domnia, quae fiunt, certa sunt et hypothetice inevitabilia; nihil necessarium
aut nevitabile absolute. Decreta inevitabilia non sunt independenter à liberis
actionibus, neque actiones sunt liberae independenter a decretis. Mutuam in hic
HEsIXcornbir jam aliquoties notavi.
e) aut necessaris. Equidem siquis nosset etiam hypothetice (seu ex hypothesi
hujus syctematis) certa frustra cum ris luctaretur, aut frustra ea ageret, quibus
aut mala vitaret aut excideret bonis; quod etiam finalis perseverantiae suae praescientiam omnimodam
entram statuentes considerare debent. Haec vera sunt, quam cunque doctrin
tueare, nisi Deum aut saltem ejus praescientiam tollas. Sed non recte hinc
infertur, crimina non debere imputari, aut poenas non debere vitari, cum ressit
voluntatis nostra ac deliberationis. Futura utique futura sunt, sed non quicavid
nobis
agas aut non agas. Certa quidem est veritas majoris propositionis: Qvicquid decretum
aut praescitum est, infallibiliter fict. Sed non veritas minoris. Hoc est praescitum.
Fdeo syllogismus hic nihil ad praxiu: nec ignotorum decretorum infallibilitas
quicquam ad deliberationes nostras facit. Prudens futivri temporis exitum caliginol
nocte premit Deus. Itaque nec electionis seu boni finis perfecta certitudo nobis prodes s
Interim quod futurum est, non ideo necessarium; neque id quod non est futurum
ideo impossibile est. Et vana hominis argutatio foret, rediretque ad sophis ma ignavum
jam veteribus explosum, siquis certitudine futuri peccati, ad excusationem
reccati uteretur. Futura tam in temporalibus quam hin spiritualibus certa sunt,
electionent
sed una cum nostra cooperatione, culpa et poena. Etsi autem homines ad hujus
modi sophis mata proclives sint, quibus stulfitiae et ignaviae suae favent: non ideo
tamen rejicienda est veritas, qua nonnulli per absuidas consequentias abutuntur
l Abactu
15) Quidni possimus, quod facimus. A ad potentiam valet consequentia.
a) Consideratio libertatis nostrae facit, ut agamus fortiter
quae praestare
possumus; consideratio certitudinis, ut patiamur libenter, quae impedite non
valemus: Ila ut simus excitati; hoc ut tranquilli: Ellud prod est pro futuris
obtinendis, hoc pro praesentibus ferendis et in usum vertendis.