# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068465:0214 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068465:0214?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 4 # Folio - , page id 00068465:0214 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068465&page=214 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068465/jpgs/default/00000214.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 66 lines, status machine # Lines: 66 recognised, mean confidence 0.88 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 3.67) (a) Miror a multis opponi infinitam p et independentiam bonitati caeterisque divinis vi tanquam ulla ratione inter se pugnore videant 364)(a) Mihi videtur neuotram ex sisviis alt ferencam, sed ambas pori jure conjungendas b) Inteum fieri nequit, ut utraque pars ex cer per legitimas consequentias opposita duca erit aut in principiis aut in consequentiis au one. Infra 3. 67. errorem alicubi in conseo agnoscitur: sed non raro est et in opposition tres jam notatum. G 80 G volvere consrerit, non posselinehorrore concipere Decreca d praeriso libero Ar- birrio dependentia, Gratiam libero urbi- trio Subjectam. Meritum Mortis Chisti Trustrancum, Hominem aliquando qui- dem a DFo dilectum, Analiter tamen o- dio habicum. Videncur haec omnia im- Decillitatis, dependentiae, de mucabilira tis Speciem quandam inferre. 1. 8. 66. Ex altera vero parte, HTomo qui altrerit laepiis cogitare de Infinita Bonitate dMiscricordia de Longanimi- tote, Patientia, de ad iram Tarditate, quae in DEO apparent; is Conceptum ABIO- lutae rReprobationis, Determinationis hominis ad peccatum, Negationis Crra. tia ad critandum Peccatum de Damna- tionem necessaria admittere nequit sine codemhorrore, quo animus alterius, ab oppolitis ideis percellitur. S. 67. Cum igitur utriusque Senten- tix Fons d Principium sint diverlae de DEO Idex quae ramen utrinque verx Tunt, ee Tolum in carundem Fixtensione, acque in Consequentiis inde deductis er- ror hareals evidentissima hinc nascitur Ratio, quae muruam Tolerantiam per- Tradeae 63)(a Grath omne ducom ertisi su ic licet nequ dilect culto vint Niti sinu . 66 tu mo ut ir phys ran Reque come oner vers d