# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068465:0215
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068465:0215?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 4
# Folio - , page id 00068465:0215
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068465&page=215
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068465/jpgs/default/00000215.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 27 lines, status machine
# Lines: 27 recognised, mean confidence 0.98
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

1. 65) (a) Retamen accurate considerata nulla hic ratio horroris,
Gratiam libero arbitrio subjectam phrasis est odiosa. Deum, ut
omnem sapientem, sua decreta, sua media perveniendi ad fines decret
accommodore objectis, non est dubitandum: neque hoc est subjicere
ertificem objecto, cum artifex potius objectum, dum ei se accommodat
subjiciat sibi. Meritum mortis Christi non est frustraneum
licet aliquando non plus possit, quam homines volunt ut prestet
neque tamen in ipsis solis est, ut velint. Hominem nunc a Deo
dilectum, mox ddio habitum, sunt modi loquendi, quorum difi
cultas explicatione cessat. Deus in homine amat sua dona fidem
vintutem: odit in homine intestinam corruptionem ejusque effectus
Nihil hic imperfectionis aut impotentiae nisi in modoloquendi phrasi, si incommode, id est
sihumano more accipiatur.
3. 66) (2) Absoluta reprobatio, determinatio necessitans ad recca-
tum, negatio gratiae sufficientis, merito rejiciuntur, neu ex
independentia divina ullo modo fluunt, Nihil hic imperse. ex qua nihil sequitur imperfe-
ctionis aut injustitiae, nisi incongruae phrases aut durae
sine dextra interpretatione adhilbeantur.
567) (4) aut potiis diversi ejusdem ideae respetus, unus magis
physicus, alter magis moralis: dum alii magis Deum conside
rant ut Architectum rectoremque universi, alii magis ut
Regem mentium; quorum utrumque perfectissimae substartiae
competit.
(6) Dum scilicet non satis consideratur, Deum omnium rati
onem habere tanta arte, tantoque successu, ut ipsum uni-
versum serviat ejus regno in mentes, mentesque vicissum orna-
vmento universi.