# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068465:0219 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068465:0219?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 4 # Folio - , page id 00068465:0219 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068465&page=219 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068465/jpgs/default/00000219.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine # Lines: 37 recognised, mean confidence 0.77 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. I 25 C- 0- 1L3 a aI ria Ci Caa 1X . 2 C d. (C) Auae in alteractro systemate commendantur, in utroque esse debent, et salvis ejus principiis esse possunt. Non minus condi- tionalis quam Aabsolutus, humilis, Deo summissus, indivinam voluntatem resignatus, fiducia divinae gratiae latus, in precibus assiduus esse potest. Vicissim non minussabsolutus quam Condi tionalis pot est esse vigilans, ad profectus spirituales attentus in vitandis peccatorum occasionibus circum spectus. (a) Potest unus inflari et in secupitatem prolabi opiniono falsa divinae gratiae, alter Pharisarca vanitate habitus in virtutis exercitio confirmati. Pot est unus desperare, quod non satis in se sentit gratiae auxilium; alter, quod non percipit propriae voluntatis andorem. Uterque male: sed nullo partis sue praejuduio, modo ne talia ex ejus fundamentis rite colli- bantur. 5. 69)() Uterque in his ultra sua principia tendit, solito hominitum haram more excedendi in altent partem. Eventus nostrinon sejunctim absolute praedeterminatisunt, sed positis simul actionibus nostris; neque in nobis quicquam boni est, quod non a Deo sit datum neque quis quam ad eum statum gratiae se venisse putare debet in quo non magna cura opus habeat, ut certamen bonofine coronet.