# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068467:0002 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068467:0002?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 8, 1 # Folio 1v, page id 00068467:0002 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068467&page=2 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068467/jpgs/default/00000002.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 132 lines, status machine # Lines: 132 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Legatus Regis Factu species altia c Edmans atue in Germania com 9,00b suctaticum et ut sitis Aispanos compotensdatus Cambii literis competens, promisitque quam aestetur ti ea res esset, Regem suum pensaturum di ter ten dam arsi tertam tric set, tractus cerros reditus a Rege obtinuit, percipi– ertis hinc aue d aliquandiu in quieta possession quaestio nunc est Fiscum eos reditiquet costestionem Qued fuerit surs u sucaessoribus adginere) aliquando se vindicaturum minari, prae– tentu peregrinitatis nullis naturalitatis literis sublatae. Quaestio est an hoc defendi possit, e respondeo, secum dum ea quae proponntur, non posse. Nam (I). Titius est in possessione, aut fuit certe ant imperam turbationem, si qua facta est. Jam qui in possessione est non turbari, au turbatus resti etmullas naturalitatis literas impesravite proinde quandocunque sitius in eon statu morietur, etus inter ea in Gallia relicta, aquinde reditus etiam ei oppi gnorati redibun a Regem. Unde Corollarium sequitur, ne alienatione quidem deteriorem Fisci causam fieri posse (IV7 Ad hanc exceptionem, argumentumque quo conchisa est, respondetur propositionem ejus gene– ratem, seu, ut vulgo loquuntur, majorem (quic quid peregrinus sine literis naturalicatis mortuus in Gallia relinquit, Regi acquiritur) non concedii etsi Assumtio in sersona Titii negari nequeat. Probari igitur ea propositio major debet, velut fundamentum exceptionis pro– bandas, ac proinde ante eam probandam nihil debet tentari. V Drobabunt hoc modo: rg in quae lu Al binatus competit, ea Regi acquiruntur. Jam quae talis peremrinus, in Gallia relinquit, in ea 20 Atbinatus Regi competit. Ea igitur Regi ac tui debet, quousque causa cognita legitimo su- quiri non est dubitandum. Hic femum ultim dicio vincatur. Causae autem cognitio sine ci– tatione nulca est. Cutius igitur, cum citatus ratio detegitur, tanto facilius refutanda Negatur enim, quaemalis percgrinus in Gatha non sit, crivari nunc quidem porceptione oppi relinquit, in ea jusa Albinatus Regi competer gnoratorum fructuum non potest, quocisue scilicetoin eo dejiciendo guris ordo non servatu Haec igitur allegatio est dilatoria tantum, et a gudiciomn forma petita, rideamus alias peren torias acperpetuas, quae exipsis cause mo- mentis oricintur. Nmirum 2) Sitius non tantum in possessio ne naturali est, nam huc usque fruitur sed et civili nam et bona fide, et concessionis Rcgiae justot. tulo possidet, denique praeter possessionem et dure nititur. Quicunque enim autorem suijuis suaeve possessionis suiverjuris eum habet, eum habet qui jure rem tenuit, is jure tenere intelligitur Regem autemture tenuisse neno negaverit, Titium autor tege accepisse ex facto suppono. Firmata igitur sitii intentio erit, nisi aliqua exceptione elidatur. Quisquis autem allegationem firmatam, seu ut vulgo loquuntur, fundatam intentionem habet, id est, praesumtione guris esse universaliter verum; ac proinde probari, debet: quod fieri non potest, ne ex ipsis qui dem Gallicis juribus illis certe quae tunc erant cum facta est concessio, nam si qua aut inte nim facta essent, aut ficient imposterum ad praejoficinnus tertii extranei, illis legibus non com prahem ibis ec extenderentur. Sedt ero nec expesdum e VI) Sed Cargior ero, nec expectabo, tum ex atverso probetur, quod negatum est. Probabo ipse potius, 29 Abinatus in ea quae peregrinus in Gallia relinquit, non uiversaliter compe tere, sed distinguendum, ac proinde ad ad– versae Exceptionis Arobationem replican– dum esse hoc modo: In relicta penegrinorum in gallia iu Albinatus competit, nisi scilicet peregrinus Galliae subditus non sit. Nam in peregrinum Galliae non subtitum vel incolam Iu Albinatus regulariter non competit. Probo per definitionem Albini, quam ex cda instructus est, in ejus praejudicium ante probata ronda, Bacqueto, Chopino afferunt adito exceptionem fieri nihil debet, aut si fiat e in continenti revocandum est Videamus igitur (LLL) quaenam quote gure opponatur Exceptio. Et vero talis esse dicitur, iget possesio a dege concessa rata esse debent, nisi is, cui concessa sunt, sit pere grinus, et sine literis natuoralitatis moriatur, natores ad Paponi Nubricam lib. V. tit 2 Albinus est, inquiunt, qui alibi natus in regione extera in nostram concedit in ea comun a randi ergo. Haec illi- Ergo qui in ea domicilium non fixit, Albu seu subditus aut incola non est, Albini appellatione proprie non continebitur ergo nec relicta ejus Albinatui ob noxia erunt Idem probatur evidenter Aesto tunc enim quod concessum est, redit ad Rege. Pariscensi 23. Febr. 1518. apud eundem sa rumentum fiet ejusmodi, quiquid pe-ponum d. lib. V. tit. 2. arest. 3. Cujus summa allia in carent mortu regrino sine naturalitatis, literis relinuuiui Regi acquiritur. Sitia, et pereguntus est e horedes p sunt marginalis est: Albinatus non habet locum i bonis peregrian qui exha egnum ressilet erg.