# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068467:0003 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068467:0003?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 8, 1 # Folio 2r, page id 00068467:0003 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 3v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068467&page=3 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068467/jpgs/default/00000003.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 23 lines, status machine # Lines: 23 recognised, mean confidence 0.98 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Leibnitui Consilium pro Boineburgio adversus Regem Vall in caressa debiti. Facti species, Legati Regis Gallae Titio, Germano atque in Germania commoranti, persuasere, ut redderet cambii literas 20000 sca– tatorum a Legato Hispanico sibi datas, ius quoddam sibi in Hispanos, ac promisere, quanti ea res qet, Regem suum praestiturum. Huius fidem secutus Titius cum in Galliam venisset, reditus quoslam certi terrarum districtus aRege obtinuit percipiendos, donec vicies mille scutatis relu- erentur. Cumque aliquandiu in quieta possessione fuerit quastio nunc est, an Fiscus ejus successoribus adimere moctuo possessionem queat, praetexta peregrinitatis, nullis naturalitatis literis sublatae. Respondeo, secundum ea quae proponuntur, non posse. Nam T. F itius est in possessione, aut fuit certe ante nuperam turbationem, siqua facta est. Jam, qui in possessione est, non turbari, aut turbatus restitui debet, quo vsque causa cognita legitimo iudicio vincatur. Causae autem cogni– tio sine citatione nulla est. Fitius igitur, cum citatus non sit, privari nunc quidem perceptione oppignoratorum fcuctuum non potest, quousque scilicet in eo dericiendo ivris ordo