# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068467:0008 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068467:0008?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 8, 1 # Folio 4v, page id 00068467:0008 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 5r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068467&page=8 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068467/jpgs/default/00000008.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 25 lines, status machine # Lines: 25 recognised, mean confidence 0.98 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. enim Peregrinus non subditus in Gallia Regis concessione lucratus est, id morte eius Regi non quaeritur. Hoc probo. Cuod quis ab eo, qui rem pleno ivre tenet, indefinite acquirit, id pleno iure sine ollo onere acquirit. Jam peregrinus quod Regis conces- sione indefinita, ut ex facto suppono, acquirit, id ab eo qui rem plseno iucetenet, indefinite (aeuidni enim Q ex talia pleno iire possideat. Ergo peregrinus talia sine onere, pleno uire, ac proinde sine onere Albinatus, pleno iure trans midendi ad haeredles et alienandi in quemcunque, acquirit. X. Si quis neget huius probationis applicationem, dicatque Regem talia pleno iure non possidere; probandum hoc erit cum pro quolibet aliquid tenente, ac maxime pro Rege sit pleni ueris praesumtio. Probas Quadruplicando quia do- manium non est alienabile. Respondeo negando appli- cationem; neque enim aliquid domanui in Titium aliena- tum est. Duo erim Fitio competunt, nomen vigintimil- lium, quorum se Rex debitorem constituit, et secundo ius retentionis fructuum eius tractus, ejus quod interest causa ad solutionem usque. Nam Regem debitorem fieri non posse nemo sanus; oppignorare aliquid suorum redituum non posse nemo lurisperitus dixerit. Et etsi oppignorare non posset, non ipsi tamen fuintuplicando contra propribs actus, sed coronae vel successori (qui tamen de patrimonio ante cessoris, quod sex tuplicatio, et si simul hares esset, teneretur s retractatio compete- ret. Quamvis huc descendere non sit opus.