# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068469:0168
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068469:0168?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 17
# Folio 84v, page id 00068469:0168
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 87r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068469&page=168
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068469/jpgs/default/00000168.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 49 lines, status machine
# Lines: 49 recognised, mean confidence 0.87
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

lea meum Littero requireres, ve Nigninu Dissetationem et alia qu’ae
dam KerM communicaret, Sollicitar cura eaequererem, quicquid aliquo
pacto ad institutum Mm spectare viderur. Et qui quaeso denega
re potuissen hoc quidquid est, labons et offeu debin et SB et
x
Patriae mene duleissinae? S Anice carissime qui singulas
anime candore erues meos. atque adco et me, qui vno tenemur a
nons vincule, ABi, deuinxisti. Negue veo Laud parum in Patriam
iniurius essem, si laborem dunc subrefugere. S2S2 que harum plaget
larua comnunieationem denepare religione mili non duvissem. Non
sum crede ex numero illorum qui quicquid ran in aliquo genere
sudiorum repriunt, ne aliqua laudis accessio ad alios feat, alia
linaident, sibigue solis servant et, ui plesunque fit, aeternio sepe
liunt tenectis. Aliam longe ego inu rationem, et licet ipse aniu
num ad Historiae Patriae studiem adiccorim, nihis commodius hac, in
parte ad connunem transferri posse puto utilitatem, quam si aocumenta
lace ulli tradantur Vro, que certam Historine ilius penodum colle
etia plaribus hanc in rem monimentis plena veluti luce illustrare
contendit, propositi tenacissimus.
Quae ad intimiorem spino
hac ejusque eoratuum Trenieorum notitiam potinent, Ipse uri me
id in Ligni S2S ad ciues neos datir legisse recordor, prtene
asfrrn, latere ea in Archiuis, ut acunt, ncipum, ad quae non
cuinis aditus satet: alibi tancu etiam non minoris monenti disposa
sunt, quae daud exeguam Histonae N drenicue lucem affundere.
possunt, quaeve uei obnenrint, sagaoi eur quaesita, sideli na
C
s
nn scripro eonmittam, MS que vsibus Sacrabe.
Quae veo
exigio pracstare eo libentiuo sustinea, quo cichor, SLI hace, pau-
ea licet, non ingrata esse futura:
el
Accipe igitur primum Monnu Dissrtatimen integre descriptam a me ita ut pa
gira paginae respondeat, obsinatio etiam sub exirum linearum vetimarum, ut acunt,
custodibus typographveur) Intelliges ex ea utoium antehac monuisti, Nigrinium ad
auctoritatem magne Sleosoqe Merer, eivosue Proectum prouocasse. cun vro Mereus
aMente consi lusque deenicorum alienissinas fuerit; eun hace aut praprio ausu fruxisse,
aut alia quapiam ratione esse deceptum. Rodut illa, ut nostri Ao 1700
ut
et mox in
Permaniam quoque porsime Pryphisraldiam pruenit, ad epantopre ea ossensu sucrit
Mererus, ex Sequentituo prspicies. Sunsit enim eam sibi refutandam. Sanvel
Mathacides Hiuensis, sine datio ex instincta corstlisque Meyeri, atque Ano sequenti
108 editam dissetationem, ipse tuctor et Respondens, defendit, cuius hic titulus est
~) Repsrtus ea in. Rep. S.
10
27. c. alio.
erona