# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068477:0003
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068477:0003?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 4, 4a
# Folio 2r, page id 00068477:0003
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068477&page=3
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068477/jpgs/default/00000003.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 62 lines, status machine
# Lines: 62 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

invenes asseclas comitesque praeclavorum
desentia
sua  annitandi Voctorum suorum rempori
Rea
succurrant sese amanuenses illis praestent
diligentes; et , illis denique qui in republica
inculcanduta (quad ipsi sape insescuisque, sed plaerumque sero sentiunt) post
autoritate valent, ostendiendum, posti
vai viatutem et quietem putlicam
homintu poputorum
quietem, nihil esse pretiosius e fanit
namini Canitate; vel quod cego
nullaque in artem rectius x liberalius 
ex publico sumtus faciendos. Quod a menon Medico, eoque minus qua sitae
ego proptiae utilitatis suespecto, tanto confidentius
Et sane credere manms princides sontasse dici potest.
quibus aut rerum ingentium adminissioque pro magnitudine animi
non esse defuturos, nisi  fut aliquadam
desperatio plerorumque aningos dicio)
Sec credo deessent principes, aut
fassiaum ladasi set, qui prae caeteris acuti habentur
opinio pleesqus insenesiores homines lugenio
Passim
legantores cccupassesi Medicinam esse artem
io
vanam, et ut in plerisque abditis ita
hic quoque despera (si exgua quaedam e
ambligua
obvia deimas) esse artem venam, et in qua
samitra  tabo oleum operaque quae instar
philo sophici lapidis n  spe magna
hominum credulitatem suspendat. magita
et et aegroto vocandos Medicos, ut sacerdotis
Et quemadmodum sunt quidam passim impie
ingeniose, qui in irridenda pietate male collocitam ingemi vim ostentant
restendunt; ita alii quib minore quidem malo,
no innocentius qui ita alii innocentius i
non tamen sapienfiis in medicos dicacitatem
exercent, ambo salutisuae illudunt;
Ee qui Equidem fatendum est nc
es Medicinam adhyc salis imperfectam
admodum artem haberi. Sed in tanta
erte
qui rei momenta expendent, profecto
magis, profectum artis, quam imperfectionem
mirabuntur. pleru Dum enim neglicunt
nate
simpteria  simpli materiae materiae medicae vix
nomina serbata sunt; ingens barhire vix duo
secula sunt quod Medicina revixat; vix unum est
quod a nondum unum est quod interior humani
corporis constitutio apertae est vix
non plus quam unum est quod Anatomia floret,
a non nisi simidium quod intervr humani
corporis constitutio patuit, reperta sanguinis
circulatione. Et  itaque mirum est
pracepta tol insignes aphorismos,
exhabene nos tob praeclara remedia,
pere praecipta, tot efficacia remedia,
vanimi
interdam)
superantibus