# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068477:0008
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068477:0008?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 4, 4a
# Folio 4v, page id 00068477:0008
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068477&page=8
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068477/jpgs/default/00000008.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 53 lines, status machine
# Lines: 53 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

IPECACUANHA
andem ad decantatas
has salutiferas raclices
pag. 23
CAA. AP IA
secretum hujus herbae...
BI idem autor lib. 5. Duae inquit
cap. 19. pag. 310. Duae inquit, herbae antidotales,
nomen ipeca cuantra sibi vendicant. . . .
Sed cum idem libro secundo capg.
agens de ubi de morbis egit, cap. g. def ventribus
de ventris fluxibus agens, huius quoque nei meminerit
medicamenti meminerit, quaedam inde huc transferre
placet: Caratio (inquit) primo a clysteribus
abstergentibus, qui mel sylvestre inprimis recipiant
incipit. Interim corpus. Syrupis aliquandia similibus
praeparatur. Dehinc ad radicem ipecacuantia tanquam
ad saciam ancoram confugiendum, qua nullum
praestantibes aut tutius cum in hoc salbo alti p
albo alvi profluviosine febri, ex frigida materia orto)
tum in plerisque alis cum vel sine sangoine flaxibus
compescendis natura excogitavit remedium.
quippe graeterquam quod tato et efficaciter
tenalissimos quosque humores per ipsam cuvum,
saepissime autem pervomitum ejiciat, et a parte
affecta derivet vim quoque astrictivam post se
relinquit. Non enim vomitus solum sponte superveniens
ut ait Hippe Aph. 15. Cib. 6. sed et arte concitatus
sub eodem aphorismo comprehendi potest. illud
vero hoc modo perficitur: Drachmae duae
radicis specacuanta in 3 iiji liquoris
appropriati coctae, vel per noctem maceratae,
cujus infusum cum vel sine oxymelis 3)
exhibetur: postvidie semel atque iterum pro
re nata secunda imo tertia ejus decoctio
(ejusdem scilicet) repetenda, tam quod aegri debiliores
eam facilius ferant, quam quod astrictoria ejus
et intestinis meri Mebri
deu denique mox cap. 12. de dysenteria loens ipsa agens
visuo
videtur non plene satis suae tantopere commendata
delabitur per vomi
radicis vim novisses benignitatem novisse et aliquandoveritum
qualtulocunque erritaretur mordax humor provocaretur nam de mecietna n vastaafaenda stibit
quod an regionibus illis peculiare  non dixerim Genam de medieina in Brasilia fa tnoa sotibts
veritum in corpore valde cacochymico, ne beni laxativo
Jusus naperus in Guropa nos ab hoc metu visus est liberasse.
si quando tamen inquit, vacuationi locus, radicem
vomitivam spepacuanta exquisitissimum naturae
munus, caeteris remediis praeferre conducit
Atque haec quidem sunt, quae nobis piso suppeditavit
Nunc aliquid
non dixerim