# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068485:0002
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068485:0002?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 4, 7b
# Folio 1v, page id 00068485:0002
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068485&page=2
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068485/jpgs/default/00000002.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 70 lines, status machine
# Lines: 70 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

dextro eous ventriculo cum lymphatueo sanquine aju chylumadmistum diximus
descendente, contlaente, atque ob diversam und sul contrariam utiiusque m quibusdam suipartibus
dipositionem magni moment effervescentiam excitante. Ntrmum sengvinis
perfectionem obtinet cuylus idem a conlinuata contemperataque propter aeris respi-
rationem in pulmonibus) sixistra cordis auricula ventriculoque atque aeteriae aorta grandionbus
ramis effervescentia modo laudata. Hujus Effervercentiae beneficio accenditur ignis
vitatis, qui non minus chyli adventantis quam sapguinis remeantis partes pinguidres
bleosasque rarefacit, et cum celeris unit, unde Masscur anguis h reterogeno
quando aliquot post assumta alimenta horis ad dextrum , cordis ventirculum, quo in sanquine
smuletur chysus defertur, set a refluente sanguine partim bilioso partim Tymphatieo
nomogeneam format
excilatur, ut dixi effervescentia blanda seu vitalis. Ex pugna inter at votatile oleosum
in felle dominans et spiritum acidum dulcem in lympha (+ hinc madicumenta biem juvantia
une salia volatilia oleosa, lympham juvantia sunt acida peda bulcia, qualc: spiritus salis dulei
Lytuphase aciditatem pulimus proaediere a flaudulis conguobatis
prater Humorem Trimmvialem videatur et alii esse et sanguim ad cor refluenti
medrate vel immediate admisceri, et talis videno esse aum seminalis, permenus, ut videtur
corpus undversum. Castrati effoemonati mirae hystericarum affectiones mutao ingens ob
nbertalem. Castratorum canes, suaves, non castratorum, ut taurorum atietum gallorum
Quiro(6 et ingaati saporis. pingue scunt castrata. Et ante pubertatem Emnnhi fact.
rio barbam virilem aut vocem masculam, nanciscuntur. Quae a spermatico halitum
videntur deducenda (+videtur esse lymphae exaltatio 4) protor desticulos sunt et aliae
daudulae a heliquis differentes, renales puta et tracheales in quibus humoreu singularipduciA
et immediate aut medrate sanguini communicari, sabrica arguit. His amnumeranda ex
conglomeratarum glatre glandula Thymus, cujus expretoria vasa propria Anatomicis
hactenus incomperta t unde et liquor qualiscunque per ipla delatus, adeoque usque verus
sanguis in dextro cordis ventu culo efferoescens incalescens et raresiens parietes ipsius
incompertus
expaudit donec ista experysione iritatum cor parenchyma suum musculosum spirituum
aninalium ope contrahat sinumque sunguinem contentum in pulmonalem arteriam expriunt
ex qua per palmonum parenchyma (quod mihi maxime videtur probabile) in
pulmonalem venam transfusus ad sinistram cordis auricutam ventriculumue iinistrum pergit
dum autem per pulmones vudit singuis ab aere inspirato in aestu suo et fervore
blande temperatur et aliquantum condensatur, ne nimio fervore et Galilibus copiosioribus
suffocetur in corde e sanquine necensus ignis vitalis
Ad sanguinis in corde effervescentis aeum temperandum ressitrationem ordina
tam jadicant plerique, quoniam evidentivo calor iillorum animatium universo
corpore et inprimis corde observatur, quae pulmones et ideo reminum in corde ven–
tiiculum habent. Videtur ergo sanguinem in dextio cordis ventriculo multum raret
factum in putmonibus iterum densari ab aere inspirato; dispersis in aere particulis nihosis
ut subacidis; ex quibus acidae magis simplices, nitrosae magis compositae, ex acidis
scilocet simul oleosis curm sale lixivo junctis, ut patet ex chymica nita analysi
2. Contingit iespiratio quoties ad diaphragmatis explicationem deorsum, et tho-
racis elevationem sursum contigui utrique pulinones simul expanduntur
inspiratio haec fit per os inares, ob largngem
23. Expiratio sit a musculis abdominis tum thoracem detraheatibus tum omnia in
abdomine contenta comprimentibus, atque versus diaphramma propellent ibus,
ipsumque adeo diapragna sursum cogentibus, et per consequens pulmones coarctando,
aerem in ipsis contentum olande exprimentibus; concurrente simul proprio dia-
phragmatis motu, angusiam in pectore majorem faciente
p. 24. Credidi hactenus cum aliis sanquinem in pulmones propelli ex destro ventrrculo
cordis, non tantum, ut ebi sanguis alteretur, sed etiam ut eo putmones nutri
antur, sed anu sciperiore Fridericus Ruysch Medicus Hagiensis, scripto publico Valru
tarum in vasis cymphateis et lacteis dicucitationem et quasdam observaves Ana-
Jomicas rariores continente patefecit anteriam ex aortae trunm, descendente oriun-
dam, et quoniam bronchiorum divaricationes comitatur ronchealem ab ipso
dictam, et quia sanguinem in sinistro cordis ventriculo elaboratum et perfectam
and pulmones deducit, broachoatem ab ipso rectam nutritioni pulmonum ab ipso assi
gnatam. Videtur tamen, et fanguis ex duxtrorordis ventriculo in id conferre
qui cum multo minus sit temperatus, ninc laesa effervescentia facilius pulmonum
sinistri ventiiculi cordis sangoinis allerationem subiit ab aere inspiiato, et
putritio, laedetur
forte etiam ei aliquid accessit vel an sativa ver a liquore slanduloso asperam aoteriam
humestante, et una cum aere sanguim se immiscente) Aliud quod quor accedere
posit non novi
C. 19.
Humores
singolan
Ci2
C. 25.