# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068485:0008 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068485:0008?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 4, 7b # Folio 4v, page id 00068485:0008 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 3r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068485&page=8 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068485/jpgs/default/00000008.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 72 lines, status machine # Lines: 72 recognised, mean confidence 0.96 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. c.7. Menses novem humanae gestationis sunt solares. sol enim 52 hebdomadibus absolvit Jodiacum quae per 12 divise dant 4 septimanas et + seu septimanae pro ncuse, unde una septimana singulis ternis addi debet, ergo pro o mensibus fiunt 39 septimanae. Si toetus rabastus et mater robusta, alimenta laudabilia, andrum vene effectus anticipatur tempus partus foetus septimestres obsarvaatur delicati et teneri, ut quando sani sunt priguis duobus mensibus perpetuo fere dorniant, et desunt illis ungues pliumque qui sensum necrescunt. prodit foelo ephimestiis quando solito in ajur solito robusto et malris clerus explicationem majorem non ferre potest, dem cum aeris astus summus exiccat commissura placentae. Quaedam foeninaeminus attentae solent pro conceptionis tempore sumere medium partem mensis ante suppossa menstina, vel si lactante fuerint medium mensis ante visa semel menstrua. Notandum enim multis et fortasseplerique foeminifacta tibus nec iccino menstinam purgationem tunc patientibus ubi praegnantes fiuint, paulo post semel profuere menstina, ipsis qex hoc fluxu conjecturam fieri de facta impraeguatione At magis attentae determinare possunt impraegnationis diem imo horam num facit observare possunt, quando virilesemer admittunt, et quando emittunt.. Quod si non emittam de impraegnave tunc facta mox opinari tandem certo persuadeum maties oportet. Tempus Rrequentissimum et maxime naturale finis est Mensis noni solaris. Observati sunt foetu vivi et foetales non tantum mense decimo, et underimo, sed Xmo uon a me, ab aliis Xut Modus maxime peturalis quo prodit soetus est, quando capite prono exitum quaerit a linvenit. sub se quentibus scapulis moxreliquo corpore. Hunc valde affinis quando foetue utraque manu prodit, sub sequente capite; sed et naturale cum prodit primum utioque pede tullimo capite. sed cum prodit etratia manu, aut pede, nulla spes partus telicis nisi is remittatur item undopeccatur, quando coplicatum corpus per nates prodit, aut venti prono retrorsum inflecum. Cum foctus tardin prodit, sape causa moeror et solicutudo mati inde ferctus infirmatus seriusque perfectus. Videtur mopus execundi capite, prono naxime naalis c. 8. Aliae cavitates quo mavis distenduntur eo plus attenuantur, solus uteque eo magis in crassatur, a sanguine tempore gesta donis ad uterum delato post partum excernendus est is sanguis, quod fit intra dies pautos, idque vocanti Lochia, quibus copiosi menses solent C. 9. post partum secundae quoque ab atero ex dudendae. Difficultas in exlnsione earum et copiosa esse sochia aepelex eo quod partus praecipitatus, unde secundae minis adhuo fortiter adhaerent Gto. videntur in lacte intimius unitae partes quam in sanguine. Nam post quam emissus est sanquis sponte abit in partes butyusam, caseosam et sevosam; at in lacte videamm in superficie quidem asurgere cremorem, at serum nunquans sponte a reliquis partibiis secedere. Plarimi putant lac fieri in mamimis exsanguine per arterias eo delato; alii quis existinunt chylum per vasa propria ex intestinis eo deferri; quas venas lacteas recte ad mammas tendentes quidaniaiunt se vidisse, sed alii licet in variis animalibu lactantibus diligentissu quaesierint, non invenere. Non sequiur quol post cibum potumue mox prodit hac in mamnii cimantea non adesset: ergo statim chylum mutari in lac. itm necessario in ventriculo traxit moran. Videntur ipim vires assunto alimento tatim augeri, et motum sanquinis ad abera a spiriuosioribus novi alimenti partibus mox excitari; sitiunt solilo magis lactantes, potus rebet esse aqueq non gencrosus Memini mepuerperae saris debili prascribere impuram robo- rantem ex aqua cirmamomi aliisque grationibus; cunque infans commodesunere non posset, et suctrix adhiberetur, merpera unum alterumve dixtae mixturae cochleare sumsit. Unde narravit paulopost suctrix se Hispociaticum vinum ex regere, non tamen inde probatur assumta recta tendere sad mammas sed vim aromaticam statim per ventricatur intestinaque in sanguinem penetrase. nosangome pugnat, quod saepetactis loco effluit, si nimis sugatur et vidi haud semel ad medicamenti sangorns effluxum istentis usum cessesse sangoiner et rursus flixisse lac. vasa sabitia venu et arteriae augentur in mamimis datante lactatione decrescuntus ende cessante. Non videtur sanguis in Gc mulari sola percolatione, sed acidim aliquied in voumbus glanduti, producistlet, acidum autem colorem rutitum mutare solet in alticantem . 1 ductus et canales sive tubuli singulares formati sunt a glandulis, mammariis ad p pillas perque pupillas; non autem terminantur in unum communem ut salivares pncieatici. eret etiam sine suctione singulis ductibus lactiferis per pastillas pergentibus applicatas existimo membranutat vel valvulas exitum spontaneum impediente alioqui manis continue effe quas tamen oculis non observavi, licet pulem circa papillarum cum mammis comissura existere quia n naturali lectis effluxu necessi habent mamimae supra dictam commissuram premi, sive la- stantis alteriusve digitis, sive sugentis labiis. Optime autem succedit exitus cum pressioni conjunctus est sictus C. 12. in infante sugente requiritur ut labiis possit papillam coplecti, ut lingua sit qua quaversum mobilis quolac ad fances tum gntrorsur ut papillae occurrat, tum retrorsum ut hac ad fances deferat quin papilla quodammodo coplecti debet et beande retrorsu trahere, ad alliciendum sugendum a requriitur etia infante resperatio per najes liberas vlae glinne inter sagendum desistere cogatur, unde alias infans excandessat et papillo obcrebram imis apputhensionem laeditur. justus schraderue vitor libri 2. 3. et 4 praxeos sylvii in praesatione libri 2. haec habet: quod de bilisab hepate motu versus cor memoravit sylvius plurimis dis eptationibus ausam dedit quin imo non paucos ad brutorum anatomen et instituendas circa fellis potissimum officinam varias observationes impulit; quibus etsi illud obtinuissent, universum biliosum laticem a jecore ad intestinum ferri, nentiquam tamen eo ipso omnem ei aditum praeclusissent ad Microcosmiregiami Eninvero siquidem in testinorum contentis in venas Mesenterii sanguineas Pateat (ceu non sine causa vulsi tissimus nostri temporis anatomicus quamprigmum fortasse idem publico persuasure) nullam biliosi sucet