# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068502:0018 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068502:0018?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 4a # Folio 9v, page id 00068502:0018 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 10r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068502&page=18 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068502/jpgs/default/00000018.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 67 lines, status machine # Lines: 67 recognised, mean confidence 0.97 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Saltum transmisis, quod absurdum est. Dicerdum igitur est in casu aequalitabis inter B et C, quiescente C ante ictum, quiescere Bn post ictum, et totam suam celeritatem transferre in C. idq etiam colligitur ex eo quod verum in est regulis 4 et 5. Nam per reg. 4, qu mote b incurrente B, in quescens C majus reflectotur B. rursus per reg. 5 drtent B uti utique incurrente B in quiescens C minus, perget B ergo incorrente B inquiescens BC aequale, nec perget B nec reflectetur, sed (quod inter haec medium est) quiescet, tota sua vi translata (52) Aeg. Z si B et C noverentur versus eandem partem Cmajus B quidem celerius Ctardius essetque major ratio ipsius C ad B, quam celeritatis B ad celeritatem C, irent ambo simul directione priore celeritate, quae faceret eandem quae prius quantitatem motus. sin esset major sinC licet majore existente minor essat ratio C ad B, quam velocitatis B ad velocinatem reflectetur B, celeritatu sita lautor, mosret ist qua venit, et perget C celeritate qua prius inconaua sint inatione alena sin facile intelligitur nam dudum notavimus corpora dura (qualia hic ponuntur) nunquam post ictum simul incedere, quod tumen hicfit casu priete; et nihil est a ratione alienius, quam corpus B, agendo in corpus C, nihil in ipso immatare. et tamen plurimum ab eo pati, qu quod fit in casu posseriore. Hpugurant ista ii fallor cum Metaphysica (ut ita dicam) naturali, quam nobis praebet lumen rationis. proterea oblitus est autor, eum casum quo reciproca est ratio casus intermedii quo reciproca est ratio corporum rationi celeritatum Etiam alia insunt rationi et prioribus contraria pam cum C est aequale ipsi B et queselas o cesse imassignabi et geleritate incomparabiliter parva ante cedit, id est revera quiescit ex ecque locum habet casus posterior regulae praecedentis adeoque sequetur C quiescens ab aequali B non posse loco pelli, contra praecedentem, ut alia brevitatis causa taceam, non minus inconsistentia. postremo admonendum est, oblitum esse autore casus intermedii, cum B est reciproca ipsius C ratio corporum est u reciproca rationis celeritatum, nec apparet quid vi regula sit dicendum, deberet enim eventus quoque esse inter– in medio medius et omnino in ipso confinio casus utriusque; Sed casus prior et posterior regulae, etsi confinium habeant in hypothes non tamen conginium habent in eventu, quod iterum pugnat cum criterio nostro. Adjicienda jam fuisset regula 8. qua explicuisset autor quid contingat, cum duo corpora inaequalia inaequalibus celeritatibus in contrarias partes tendentia inter se concurrunt. distinguendum quoque erat inter incursum cenbralem et eccentricum inter perpendicularem et obliquam; ut alia taneam sed ed sed finis tantemfaciendus est, nec doctrinae jacenti ac deploratae ultra insistendum. 53) f8) Usium regularum suarum Cartescus agnoscit difficilem esse, scilicet, quod videret plune repagnare experimentis. Cum in veris motus regulis mirus sit consensus rationis et experientiae; neque tantum efficunt ambientia q in tantum impediant regularum saccessum, quantum ille videtur timere. itaque quae monet, non nisi exceptiones sunt ade ut ut scilicet ex eptiones haberet ad effugiendum paratas. quin potius quanto magis corpora, et dura et magna sunt, eo faci eo accuratius regulae ab observationibus exprimuntur N Sed quid dura aut liquida repire idam mutent conferant mox videbimus, hoc loco placet ex ostendere in figura ad facilionem captum, quomodo = vel si C esset minus quam B = ex hac regula