# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068502:0037 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068502:0037?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 4a # Folio 2r, page id 00068502:0037 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 7v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068502&page=37 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068502/jpgs/default/00000037.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 56 lines, status machine # Lines: 56 recognised, mean confidence 0.95 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Ita fit, ut saepe homines, quod verum esse vellent, tandem cret dant, posequam assuevere animum, ut ad ea attendat potissimum, quae favens. Qua ratione posiremo obtinent, ut non tantum. volantati, sed et conscientiae satisfiat. Add. artic. 31. (7.) Egd cogito adeoque sam, inter primas veritates esse, praeclare a Cartesio notatum est. Sed equum erat ut elias non negligeret harc pares. In universan ergo sa dui potest: Veritates esse vel facti vel rationis. Derilatum rationis prima est principium contradictionis, quemad modum et Arictoreles recte animadrertit. Deritates facti prind tot sunt, quod perceptiones immediatae sive conscientiae, ut sic dicam: Non tantum autem mei cogitantis, sed et neorum cogitatorum conscius sum; nec magis verum certumve est, ne cogitare, quan illa vel illa à me cogitari. Itaque verion tates facti primas non inconmode referre licebit ad has duas: Ego cogito, et. Varia a me cogitantur. Unde consequitur, non tantam me esse, sed et ne varis modis affectum esse. procedit. (8) Non sepi passum assunere vel fingere corpo rea nulla existere, sed non possum fingere ne non existere aut non cogitare, ergo ego n’on sun corporeus, nec cogitatio est modus corporis. Etmiror Virum egregium tam levi sophisnati tantum tribuere potuisse. Certe in hoc articul nihil ultra addis; quae in meditationibus attalit suo lo co non admitiet examinabuntur. Dui putabit animam este corpoream, maguit te posse ponere ebitare quatioto luima naturarignoe concedet, ud en cla existant dore (utrum corporea existant vel non, et cum videas animam tuam existere, hoc unum inde sequi fatebitur, dubitare te adhuc posse, utrum anima sit corporea, nec ullis fidiculis quicquam amplius extorquebitur ex hoc argumento. Faralogisno autem ansam prebuit illa supra quasi oriere liceat nulla esse ot potea quia subitae itef. lutrum Scaiotuni. ebet secus foret si tam persecte naturam ani nec ei inesseristentiam cossuosceremus, ita enim quicquid in ea horstatim apparerea, constaret qua Jan notavi ad artic. 5. errores qui ex de secta memoniae aut attentionis nasci, et arithmeticis quogue callalis intervenire possunt, (etiam post perfectam methodu repertam ut in Duneris) eos frustra hic menorari, quia nulla ars excogitari potest, in qua non metui debeant praesertim cum ratiocinatio longe producenda est; itaque ad examina est recurrendum. On sulide un quandam sive ponpam et velut en machina huc acciri Deus videtur; nam ut taceam, exoticam illam fictionem vel duberationem, un non ad errandum etiam in evidentissinis hact simus; neminem movere debere, cum obstet natura. evidentia, et contrarium totius vitae experimenta successusque testentur, +vel quod eodem redit identiatis; identicorum; gua corced