# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068502:0041
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068502:0041?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 4a
# Folio 4r, page id 00068502:0041
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 5v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068502&page=41
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068502/jpgs/default/00000041.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 48 lines, status machine
# Lines: 48 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

suoinde dicere sibi ipsi possit, vide quid agus; dic, eur hic;
ruit hora; vice extranei monitoris. Germani egregie
vocant sich begreiffen. Galli non minus palchre s’aviser
quasi monere seipsum, suggerere sibi; ut nomenclatores
omanis camhis 
ephebus quidam
tutnoren lari dignorum;
a illad, nemento e insusuvra vor
Comoedo initialia quaedam verba superititis pensi. opsam
vero animadvertere, (s’aviser, non est in nostra potestate
nec in arbitiio voluntatis; imo prius intelleetui occvorere
oportet, pendetque a praesenti perfectionis nostuce gradu.
Volantaris est in antecesdam omni studio niti, ut mens bene
praeparetur, quod uriliter sit tum inruita alienorum
experimentorum dannorumque aut periculorum, tum et
usu propriorum, sed (qua licet) periculo vacanrium
ant levis sallen ut ludioii danni; tun vero assuefactione
animi ad serien quandam methodumque cogitandi, ut postea
velut sponte occurrat, quod oporter. Sant taner quae
sine culpa non subveniunt, ubi non judici defecta, sed
memoria aut ingenii laboramus, nec tin erramus quam
ignoramus, quod non ett hajus loci; neque eficere possumus
ut aut nosse liceat aut meminisse quae vellemus. Sufficit
ea animadvensionis species, qua pegnamus in defectum
attentionis, et quoties menorta nobis praeteritas probationes
refert, qua fortasse nullae fuerunt, suspectam habeamus
consusam recordationem, et vel repetamus inquisitionem,
si licet, magnaque nes est; vel non nisi tettatae satis prae-
terita diligentia considamus.
magis
(37.) Samma hominis perfectio non ceit, quod libere quim
sed quod cum ratione agit, aut potius idem et utramgu;
cum tanto quisque sit liberior, quanto minus affectuum
impetu rationis usus tarbatur.
39) Luaerere utrum in nostra voluatate sit
libertas, idem et acquaerere utrum in nostra volantate
infitant.
Est
enim liberum idem quod spontancum cum ratione; et velle
est ob rationem intellecta perceptam ad agendum ferri;
quanto autem purior natio est minusque inpetus bruti et
confusa peraptionis admistum habet, eo liberior retio es,
it jedicis ut absoinere non est voluntatis nostrae, sed
intellectus, animadvertionem quandam sibi suggerentis; ut
in sesei ut
sam dictum est ad artic. 35
et se tamen tiocrum esse, argumentis pugnam inter haec
ostentantibas, et unum respondeat, quod Cartesius jabet,