# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068502:0043 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068502:0043?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 4a # Folio 5r, page id 00068502:0043 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 4v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068502&page=43 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068502/jpgs/default/00000043.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 50 lines, status machine # Lines: 50 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. (51.) Desinirio Sabitiantia, quod salias Der concursu indiu eat ad existendum si set a anti creatae nobis cognitae competat, Non tantum enim alies substantiis indigemus, sed et nulto magis accidentibus nostris. Cum ergo sabstantia et accidens sese matuo indigeant, aliios indicirsopus erat, ad substantiam ab accidente discrimi- nandam; inter quae illud esse potest: quod licet substantia aliquo accidente indigeat, scepe tamen non opus habet uno determinato, sed eo sublato alterius surrogatione contenta est, accidens autem non tantam aliqua substantia indiges generaliter, sed etiam hac sua cui senelinest, eam non matet. Sistut tamematum nstionisque (52.) Saieor unum esse praecipuum substantiae cujusque attributum, estentiam ejus exprimens, sed nescio, an verbis iisque paucis explicari possit. Luod autem extensio substantia corporeae naturam conmunem consrituat, pro- nuntiatum video a nultis magna considentia, probatum nusquam; cente nec motus sive actio, nec resittentia sive passio inde derivantur; nec leges naturde, quae in corporum motu concursuque observantur, ex sola notione extentionis nascuntur, quemadmodum alibi à me ostensan est. Et vero extentionis notio non primitiva est, sed resolubilis. Nam in extento requinitur, ut sit tolem continuum inquo plura simul existant. Et ut amplius dicam, ad extensionem, quippe cajus relativa es notio, requiritur aliquid quod extenditur seu continuatur, ut in lacte albedo, in corpore id ipsum quod ejus esentiam facit: ajusqualecunque sitpepetitit, extentio est, Et plane assentior tougenio (dujus in rebus na taralibas et nathenaticus magna apud me est opinio) eandem esse loci vacui et solius extensionis conceptum, nec meo jadicio ipsa mobilitas aut avrironia ex sola extentione inteligi potect, sed en subjecto extentionis, a quo non contrilaatur tantum locus, sed et impleatur. (54.) Nondan perfecté demonstratum menigi vel lab autore nostro vel ab ejus sectatoribus, subitantiam cogitantem entensione ant extensan cogitatione carere, ut inde constet alterum attributam ad alterum non requiri in eodem subjecto, ino nec cum eo consistere posse. Neque id nirum est, recte enim animadvertit autor libri de inquirenda veritate (à quo non nulla egregia monentur) nullam a Cartesianis afferri distinctam cogitationis notionem; itaque nihil mirum es, si, quid in ea lateat, ipsis non constat. sv ivereretetis