# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068502:0047
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068502:0047?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 4a
# Folio 7r, page id 00068502:0047
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068502&page=47
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068502/jpgs/default/00000047.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine
# Lines: 43 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

aequalen. Ostendendum à Cartesiverat spatium seu locum
internum non differre a substandia corporis. Contra sentientes
se conmuni mortalium notione tuebuntur, qui existimant corpus
corpori succedens eundem locum idemque spatium ingredi, quod a
priore corpore erat desertum, id vero dici utique nequit, si spatien
cum ipsa corporis substantia coincidit. Etsi autem situm
quendam habere, vel in loco dato esse tit accidens corporis,
ipsan tamen locum esse corporis accidens, non mages ad millent,
quam ut contartus est accudens, ita quoque quod tangitur.
accidens esse. Et quidem vedetur mihi Cartesins non tam
suae senttentiae probas rationes afferre qu’an contraris argue
mensis respondere, quod hoc loco non infeliciter praestat.
Edque arttificio saepe utitur in demonstrationis vicem. Sed
nos expectabataus majus aliquod; et ni fallor expectare jussi
cranus. Duod nihili nulla sit extertio, fatendem est
recteque in illos torguetur, qui statuunt spatium nescio quod
inaginarium. Sed quibus spatium subsrantia eto, hoc
argumento non tanguntur: tungerentur utique si demon,
strasset supra Cartesius, quod hic astamit, omnem subttantiun
extensam esse corpus.
(20.) Non viderur edator setis bene pasgare in
Abomos; concedent earum defentores possedividi tam
cogitatione quam divina posentia. Sn vero naturaliter
exittere possint corpora, quae firmitatem habeant nature
oiribus insuperabilem, (quae vera apud eos atomi notio
est) quaestio est quam Cartelius (quod nvrere) hoc loco
realtingit quidem, et tanen Atonos à se profligatas, hic
prositetur, et in toto operis decurta assamit. Plara infra
de Alomis dicturi sumus ad artic 54.
21. 22. 23.) Mundam nallos extentionis fines
habere, adeoque non nisi unicum esse posse, tum totam materiam
utique esse honageneam nec nisi motibus adeoque figuris distrini-
nari; inaedificantur pronantiato neque ab omnibus ad misso
neque ab autore demonstrato, quod idem sit extentum et
Corpus.
(25.) si mobus nihil aliud es quam natatio con-
tactus ser vicinice immediatae, sequitur, nunquam posse.
definiri quaenam res moveatur. Ut enim in Astronomicis
eadem phaenomena diversis hypothetibus praetrantur; ita
semper licebit motum realea vel uni vel alteri eoram
tribuere quae viciniam aut situm inter se nutant; adeo
ut uno ex ipsis pro arbitrio eleito tanquam quiescente
aut data ratione ia dita linea noto, geonetrice definoii