# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068502:0063
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068502:0063?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 4a
# Folio 15r, page id 00068502:0063
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 12v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068502&page=63
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068502/jpgs/default/00000063.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 45 lines, status machine
# Lines: 45 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

motui adversatur. Ergo Luicquod manime motui adversatur
est causa firmitatii. Convertere sinpliciter propositionem
universatem afigmativam non licet di formae, licet aliquando
ex conditione nateriae; et quidem lyceret hoc loco,
s
constaret maninum esse unieum; sed nos scimuus multa sepe
esse aeque manima, quemadmodum in superficie spdera innu-
nerabiles sant cireuli manimi. Edent qui lectis istis
subindignabuntur nobis, Philosophos tantos velet ad Scholam per syllogismos
revocantibus, erunt etiam fortasse, qui haec tam protuta
contemnent. Sed hunc nos contentum vinde cubimas alio
ed no-
contente, qu compertum habemus, magnos illos Philosophos,
qu’in et alios saepe homines in nebus manine serus puerilis
hujus lagicae neolecta labi, ino vin aliter labit. Lud en im
aliud haec Logica continet, quam dictata supreme rationis
manimi generalia, regulis captui facilibas comprehensa.
Et placuit semet in hoc specimine ottendere, quam atile
sit talia ad fornae praescriptum exigi, ut appireat vis
argumentorum, pretertim eum imaginatio rationi non ut in Mathematicis,
succurrit, ut id Methenalicis, et negolium nobis est cum
Scriptore abruptis argumentis nes magnas colligente. Duoniam
ergo nihil nos hic rationibus adjuvat Cartelias placet
ad rerum iptarum considerationem redire. Non ta n
igitur quies consideranda ett in firmitate quin vis, qua
una pars secum aliam trahit. Sint duo Cubi perfecti
A et B juxta se mutuo quiescentes  hedras habentes
omnino laevigatas, sitque Cubus B ad sinictram pottus cali A positus,
hedra unius cum alterius hedra congruente, nulloque adeo relicto
intervallo. Onderrat jam globu C in medium cabi A
airectione ad duus hedras congruentes parallela; ita directio
icous non perveniet ad cubum B, nisi is Ed haerere ponatur
cubo A. Et sant quiete sun resistet A in currenti C, nec nisi
inminuta vi ipstus cab eo poterit propelli, atque ita etiam
verun est A jacete sua in hoc catu resistere separanti
a B, sed hoc per accidens, non quia separatur a B, sed
qura vin in d Lebet necisere, quod perinde contingeret
etiamsi id plane abesset. Itaque ubl semel vin recipiet.
vian suam lintori deserto B perinde ac si omnino ab
ejus vicinia dosuistet. Sophisna igitur ett concludere
velle quia unum queoque in statu suo quantum potest
perseverat, ideo duo apud se quiescentia sibi mutao
adhaerere et et huda quiete habere firmitaten parique jure
concluderes oriam quae decem pedibus à se absunt sibi
conaeum, atque co agere conari, at seaper decen pedibus