# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068502:0064 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068502:0064?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 4a # Folio 15v, page id 00068502:0064 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 12r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068502&page=64 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068502/jpgs/default/00000064.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine # Lines: 43 recognised, mean confidence 0.96 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. a sese absint. Causa igitur afferenda et, cur aliquando duo cubi A et B cohaereant parallelepipedum formum AB constituant, quod sala parte A impulsa moveatiu totum; seu eur enbus A inpulsus secum trahat cubum B adeoque quaeritur causa tractionis in natura. Sunt quidam eglegu Viri qui ipsam perfectan unitatem causam formitulis ese ajunt; eamque sententiam video placerer paralle seea dationis. Dempe si qua sit atomus paratetipoda AB quae mente sit divisibilis in duos illes cabos A et B: re autem non divisa, eam dicunt ne etiam Livisibilen non esse, semperq firmen manturam. His multa obstant prinum enim nullam afferunt demonstrationem dicti Ponamus in Parallelepipedum AB duas atones. D et ipsis cubis A et D Bedris suis anterioribus respondentes. simul in currere directionibus parallelis ad hedram communem cuborum A et B, et quid en D, venienten netrorsun à plaga F, tota sua hedra incurnere in totan heduam congruentem A, similiterque Evenientem antrortum à plaga G’incurrere in di; quaeritur cauta cur A non propellatur versus G, deserto B, et cur B non propellator in contrarium versus F deserto A. Hujus ego in dictis rationem invenio nullam. Quid aliud enim icanum hic est, unum componi ex duobus cubis A et B, quam eos acta esse non esse divisos. Luod si cam quibusdam dicas, in continuo ante actualem divisionem nullas esse partes, alteratuum sequetur, vel id separationi non obstare, cun scilicet natio Ed actualem quandam divisionem tendens adeoque partes velat designans ac distinguens scontactus nempe incurrentium Det E) supervenit, vel continuum nullam unguam in partes posse divelli. Luid ergo si dua Atomi Cubicae A et B prius diversae semet ita sibi accedant, ut heduae contactus earum dud congruant, nonne hoc (nomento contuetus nihil different ab atomo illa paralle lepipida AB paulo ante descripta Iaque eapientur a se nutuo duae Atoni, simplici contacta velut viseo quodam; idemque fieri debet, etiante pertes tantum hedrarum congruant. Et his porro segnitur progresse naturae continue debere crescere atomos, instar pilae nivis per niven provolutae, ac tandem futurum ete, ut omnia in plus quam adanantinam duritien coalescant, et eterna glacie obtorpeseant quandodo causa coalitionis datur, disolationis non datur. Unaa effuguem