# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068502:0073
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068502:0073?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 4a
# Folio 1r, page id 00068502:0073
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 4v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068502&page=73
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068502/jpgs/default/00000073.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 29 lines, status machine
# Lines: 29 recognised, mean confidence 0.98
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Ad articulum (1.) Quod de omnibus qualicet dubi-
tandum dicitur, praestabat hoc meliore atque expressiore
praecepto complecti: Cogitandum esse quem quodque assensus
aut dissensus gradum mereatur, vel simpliciue, inqui-
rendum esse in cuiusque dogmatis rationes. Ia cessas-
sent tot de dubitatione Cartesiana vitilitigationes.
Sed fortasse autor maluit nasa Sozonopi, ut tarpentem
lectorem novitate excitaret. Vellem autem praecepti
ipse sui meminisset, vel potius ut veram eius vim con-
cepisset animo tunc cum ipse dogmata sua produxit
Nos cem reique usum optime explanabimus exemplo
Geometrarum. Conistat esse apud eost axiomata et po-
stulata, quorum veritati reliqua mnituntur. Haec ad-
mittimus, tum quod statim satis faciunt animo, tum quod
infinitis experimentis comprobantur; et tamen interesset
ad perfectionem scientiae ut demonstrarentur. Hoc ag-
qressi sunt olim Apollonius et Proclus, nuper hober
vallius; Prodlusque ipsius in eam rem Thaletis Mile-
sii tentamina affert. Et sane quemadmodum demon-
strare Eudides voluit Frianguli duo latera simul sunta
esse tertio maiora, (quod ut quidam veterum iocabatur
etiam asini norunt, recta non per ambages ad praesae-
petendentes,) quia scilicet volebat veritates Geome-
tricas non imaginibus sensuum sed rationibus niti;
ita poterat quoque demonstrare, duas rectas (quae
proluctae non coincidunt) onicum tantum punctum
commune habere posse, sibonam rectae definitionem
habuiset. Et magnum ego osum demonstrationis
axi-