# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068502:0075
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068502:0075?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 4a
# Folio 2r, page id 00068502:0075
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 3v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068502&page=75
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068502/jpgs/default/00000075.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
# Lines: 36 recognised, mean confidence 0.98
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

test dubitari quam quomodo metui potest erros in calculo
Arithmeticorum vel Analyticorum. Cui rei mederi nor licet
nisi examinando calculum sapiu aut per diuersos; ad-
hibitis etiam comprobationibus. Haec mentis humanae imbecil-
litas orta ex defecttu attentionis et memoriae persecte tolli non
potest, frustraque huc adducitur a Cartesco tunquam reme-
dium allatued. Sufficecet quod in Mathematicis idem in
aliis poastast, omnis etiam Cartesiana ratiocinatio, ut-
cunque proba aut accurata huic tamen dubitationi obnoxia
erit; quicquid demum de potente aliquo genio decepturi-
ente, aut desomnii et vigiliae discrimine statuatur.
Ad6) Liberum arbitrium habemue non in sentiendo, sed
magendo. Non est in meo arbitrio iudicare vtrum mel
mihidulce an amarum appareat; sed nec otrum theorema
propositum verum an falsum videatur; solius conscientiae
tegotium est inspicere quid videatur. Luisquis enim
aliquid secum statuit conscius est aut sensus rationis ve
praesentis, aut saltem praesentis memoriae praeteritum
sensum praetecitaeue rationis perceptionem referentis.
quanquam in eo sape fallamur infidelitate memoriae
aut defectu attentibnis. Conscientia autem prasentis
aut praeteriti utique in arbitrio nostro non est. Etiam
in dubiis conscientiae res est cognoscere quid sentiamus
aut quomodo argumentis afficiamur. Vnum hoc penes
voluntatem esse agnoscimus, ot attentionem et studium
imperet, atque ita etsi sententiam in nobis arbitrio suo
non faciat, pot est tamen ad eam oblique conferre. Ita
fit ut saepe homines quod verum esse vellent, tandem cre-
dant, postquam assuevere animum, ut ad ea attenclant
potissimum quae favent; qua ratione postremo obtinent
ut non tantum voluntati, sed et conscientiae saepeer–
ronea quoque satisfiat. Acd. artic. 31.
Ad (7) Celebratum illud. Ego cogito, adeoquesum
inter primas veritates esse vel facti vel rationis
veritatum rationis prima est identicismus seu prin-
ci-