# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068502:0082 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068502:0082?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 4a # Folio 5v, page id 00068502:0082 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 8r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068502&page=82 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068502/jpgs/default/00000082.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 34 lines, status machine # Lines: 34 recognised, mean confidence 0.98 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. comprobationibus confirmemus. Et quoniam in agendo aliquando festinandum est, magna red est, praesentiam animi sibi comparasse assaescendo; velut illi qui in tumal. tu atque etiam sine scriptura aut calculis, non ideo mi- nus ingentes numerost computare possunt, ut scilicetnn distrahatur facile mens, vel sensibus externis, vel ima- ginibus aut affectibus proporis, sed super id quod agit emineat, retineatque potestatem animaduertendi, seu ut vulgo dicitus reflectendi in sese, ut subinde dicere sibi ipsi possit, vide quid agas, dic cuc hic, ruit hora; vice extranei monitoris Germani egregie vocant, sich begreiffen. Galli nonminus pulchre s’aviser quasi monere se ipsum suggerere sibi; ot nomendatores Romanis can- didlatis nomina acmerita ciuium prensari dignorum ut insusurrator comoedo initialia verba superstitis pensi. ut ephebus quidam Philippo Regi macedonum illud: mo mento temortalem. Ipsum vero animaduertere, sauiser non est in nostra potestate, nec in arbitrio voluntatis imo prius intellectu occurrere oportet, pendetque a prre- senti perfectionis nostrae gradu. Voluntatis est in antecessum omnistudioniti, ut mens bene praeparetur, quod otiliter fit tum intuitu alienorum experimentorum damnonemque aut periculorum, tum et usu propriorum, sed qualicet, periculo vacantium, aut leurs altem aut ludieri damni tum vero asuefactione animi ad seriem quandam methodumque cogitandi, et postea velut sponte oc currat quod oportet. Sunt tamen quae sine culpa elabuntur aut non subueniunt, ubi non iudicii defectu, sed memoriae aut ingenii laboramus, nectam erramus quam ignoramue quod non est huius loci, neque enim efficere possumus ut aut nosse liceat aut meminisse quae vellemus. Sufficit ea animadueisionis species qua pugnamus in defectum attentionis, et quoties memona nobis praeteritas probati- ones