# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068502:0086 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068502:0086?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 4a # Folio 7v, page id 00068502:0086 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 6r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068502&page=86 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068502/jpgs/default/00000086.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 29 lines, status machine # Lines: 29 recognised, mean confidence 0.98 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. nam in extenso requiritur, ut sit totum continuum in quo plura simul existant, et ot amplius dicam, ad extensionem quippe cuius prelatiua est notio requi- ritur aliquid quod extenditus seu continuatur, otim lacte albedo in corpore id ipsum quod ejus essentiam facit. huius. (qualecunque sit) repetitio, extensio est. Et plane assentioe Hugenio (alius in rebus naturalibus et mathematicis magna apud me est opinio) eun- dem esse loci vacui, et solius extensionis conce- ptum; necmeo iudicio ipsa mobilitat aut res AVTITOIIa, ex sola extensione intelligi porest sed ex subiecto extensionis aquo non constituatur tantum locus, sed et impleatur. Ad (54) Xondum perfecte demonstratum memini vel ab autore nostro vel ab ejus sectatoribus, substan- tiam cogitantem extensione, aut extensam cogita- tione carere, ut inde constet alterum attributum ad alterum non requiri in eodem subiecto, uno neccum ea consistere posse. HLeque id mirum est, recte enim animaduertit autor de inquiren- da veritate (a quo nonnulla egregia monentur) nullam a Cartesianis afferri distinctam cogita– tionis notionem, itaque nihil mirum est, siquid in ea lateat, ipsis non constat. Interim verissimum est toto genere diuersa esse animam et materi– am, et ex nostors aliquando melius apparebit. Ad (60. 61) Distinctionem inter modos realem negare non necessaria est usus verborum recepti mutatio. Hacte.