# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068502:0095 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068502:0095?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 4a # Folio 12r, page id 00068502:0095 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 9v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068502&page=95 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068502/jpgs/default/00000095.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 31 lines, status machine # Lines: 31 recognised, mean confidence 0.96 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. corpus. Mea sententia respondendum est: B. 1. debere accipere celeritatem Z, ut tantum potentiae habeat, quan- tum A. 4. celeritatem habens ot 1. cuius ratio qualicet paucis explicanda est, ne nulla ratione dictum videatur Nimirum hoc moio tantum potentiae nunc habebitB, quantum antea habebat A, seu potentia praesens et pristina erunt aequales, quod ostendi operae pretium est. Scilicet, ot altius ordiar, verumque astim andi modum explicem (quod est officium Matheseos cujusdam vere oniversalis nuspiam traditae) ante omnia potentiam duplam, triplam, quadruplam fieri manifestum est, cum id quod simplam habet, bis, ter quater praecise repetitur. Itaque duo corpora celeritate aqualia duplum potentiae habent onius ex ipsis; non tamen inde sequitur onum corpus dupla celeritate perditum esse vno simplam habente, duplo potentius. licet enim repetatur achuc semel gradus celeritatis nontamen replicatur et subiectum, quemadmalum revera fit, cum corpus duplomaius vel bina corpora aequalium celeritatum ponun- tur pro uno, ubi plena onius ex ipsis sit repetitio tamma- gnitudine quam motu. Similites duae librae super horizon- tem altitudine pedis eleuatae praecise re et virtute duplum sunt, onius tantundem eleuatae; et duo elastra aequaliter tensa onius ex ipsis. Sed quando duo potentiam ha- bentia non plane homogenea sunt, neque hoc modo inter se comparari, aut ad mensuram re parites et virtute meti- entem reuocari possunt, tentanda est comparatio peram- bages, comparando scilicet effectus eorum homogeneos vel causas. Nam oraquae que causa aequalem potentiam habet cum effectu integro scu quem ipsa potentiam suam consumendo producit. Cum ergo duo corpora supradicta t