# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068511:0019
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068511:0019?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 4k
# Folio 10r, page id 00068511:0019
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 11v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068511&page=19
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068511/jpgs/default/00000019.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 66 lines, status machine
# Lines: 66 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Nunc postuae Causam meam apud TE satis dixisse
loca
videor, invitante occasione, quaedam tuarum literarum aliter si
interis, obiter attingam. De Cartesio tecum ita sentio magni ingenio
ing
virum fuisse, de illud addo plura recte ab eo dicta quam errata
esse.
atque naturales, erdo nque verba neque inanibus coloribas picturata.
neque scholastico pulvere squalentia. Ordo qualem desideres
a docente, qui per per proprie inventionis vestigia lectorem ducat
quod longe utilius est quem Mat qualem ego ipsi Euclideo longe
praefero, tametsi is quoque demonstrationum sit Non quod Euclidem
Carpam, sed quod arbitrem aliquando utilius esse tametsi ae lexu
analyseos aliquando dum meditationibus potius lectorem ducit, quam
demonstrationibus cogit, certitudinem abruperit reDeua
re morali sanae admodum  et ad proba
plusie
atque praeclarae, in re naturali saltem in exemplum utiles, ut
etiom cum veras rerum causas non explicat si ingenia
tamen inveniendis illis atque percipiendis aptiora reddat, ne scilicet
unquam admittant hypotheses pro veris, quae minus clarae sint quam
haec ficta est.
His ita rare Cartesii Scripta vestibulum
appellare soleo philosophiae verae, tametsi erum intima non
attigerit longius propius tamen accessit, quam anteq illum quisquam,
Et qui post Gatitaum  uno excepto Galilaeo, cujus viri utinam
u
omnes meditationes haberemus quas infortunia ejus suffocatere.
Itaque qui Galilaeum et Cartesium leget aptior erit ad inveniendam
veritatem, quam si plerisque per omne autorum gens non  vulgarium
genus vagetur. Fateor tamen multas et magnas res in Cartesio
emendandas esse et  potissima est, quod corporis naturam
ponit in extersiace
ut Lace
quae ipse credere profitebatur
vim facere, et rationem mysteriis inconcliabitem recdere. Nam qua
ratione corpras in pluribus locis esse postest si corpus et spatium, ut ille
ait re idem sunt. Quis vero toleraret, quod eludendae haud dubiae
commelit
hujus ipsius difficultatis causa professis est, Deum quidvis posse, etiam
c quod a nolis fieri non posse demonstratur, ut exempli causa ut alia
sit Trianguli natura quam ab Euclide demonstratur ut Circulus non
sit capacissima figurarum ejusdem ambitus. Quasi scilicet DEus ipsi
largitus si
libero quodam decreto capacitatem  velut Rex subdito privilegium
endunt
concedit Quae satis teleget intimam veritatis atque certitudinis
rationem ei non intellectam. Quae ratio est etiam  si quid judico
cui ad veram analysin non pervenerit Unde alius mea
sententia gravissimus et periculosissimus error nascitur, quod Donitas
n et jastitia non pendeat a libero Dei arbitrio non a natura rej.
Hoc enim po admisso frustra de Justitia Dei disputamus, fausta expiniionem
poenam improborum et praemia justorum quo sublata non tantum admissa
partesio redemtionis mysteria laborant, sed et in universum amor dei
tollitur, num nam quid est quod Deum, id est supienti optimum
universam regem a Tyrunno violento distinguat, si ejus voluntas
met mensura bonitatis causa est: aut cur ab eo bona potius quam
mata nostra expectemus, si caeco quodam impetu sine ulla ratione, id est
ob solum volantatem suam eligit. Neque estu est cur promissis ejus credamus
si veracem esse non constat. At, inquies verux est quia perfectus
recte, vn perfectionis igitur non pendet  natura non pendet a Dei arbitur
ies it ea te iib iunium sarresprmr
H aut quasi eam
hodie possit in
quadratum
transferre