# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068511:0020 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068511:0020?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 4k # Folio 10v, page id 00068511:0020 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 11r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068511&page=20 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068511/jpgs/default/00000020.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 121 lines, status machine # Lines: 121 recognised, mean confidence 0.95 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. H quod si non est bonitas in ipsis ideas certe nec in Deo sapientia est, quae nisi scientia ap nil insi Scientia boni est. Imo si naturae rerum atque veritates a Do a dei arbitrio pendent non video quemodo quomodo illi scientia attribuatur. verit ater or possit nt Itaque non tribui cret Deiscientia quam causidici quod improbarem nisi scirem, ex solae aeternorum cognitione perfecta, sine ulta peculiari- Ut vero eror erronem trahit mea sententia est essentiae rerum pona a non a Dei arbitrio sed essentia pendent, manifestum est ipsam boni ideum atque justi ideam quoque non a Dei arbitrio pendere; se quanquam rerum bonarum atque perfectarum creatio a Dei arbitrio sit perfecta: Quanquam enim Deus Neque enim essentiae sed res creantur Res autem creavit Deu quas creari bonum esse vidit, quae rerum bonilas sine potius idearum bonitas non magis libertati ejus, obest quam sapientia quae facit, ut nisi bene agere non possit Caetermus conditon trium redixisset, quod scilicet nullis rationibus interetur, mirum non est, si cum ipsae rationes arbitrariae sunt, nullis utique rationibus niti A quo errore plato et Aristoteles suspienti sunt DEe cognitionem non nisi aeternorum esse. Quanquam rerum natura sustulisset Cartesius, omniaque ad. Caecum quodium atois arbi– causae causarum species novit longissime abfuere, qui cntra Si vero quemadmodum error errorem trahit, cum bonitatem ac perfectionem qui hn univer salias jinis regulas sed Angulares tantum cefus poterat con se quens erats ut non non midum mirum non est si periculesam supta quam credi potest sententiam asseveratit materiam omnes successive formas recipers, sequitur man omnia possibilia aliquando existere, neque quicquam tam inepte ac mirifice fingi posse, quin aliquando existat in mundo: neque quare omnes illi qui fabulas Milesias sive ut hace vocant, romanas fingunt, non historiam quandam verissimam per omnes arcumstan- tiaqe trad verissimam, sine praeteritam sive futuram, sine etiam in spatiis longe dissitis, praesentem tradere censendi sunt. Quod falsum esse, demonstrari in fallor potest. Eo vero admisso mirum poteo non est, si Deus bonum non elegit, sive si nihil sua natura bonum est, su omnia tandem aliquando futura sunt, nec forte nisi sine ulla alia perceptione sequi peculiari apprehentm sequi temporis praerogativa discenuntur. per cognitionem rerum singularium quod Quarquam forte non omnes videant, qua id ratione fieit possit saererum subtata si rerum Quomodo autem Det Dei scientia ab ejus voluntate sit indesendens non video, si rerum naturas qu pro arbitrio fecit, an aut antequam enim id faceret, non habebat quod intelligeret, quod rursus con alsurdum est, nam voluntas sine intellectu, et quae non fiat subratione boni, nulla est. Quae faciunt ut verear ne sartesius prope dicta cognitiomnem deo negaverit, et ne DEus cartesio fuerit res longe alia quam haberi solet Nam intelligere voluntas utique intellectum aliquem requirit, neque enim velle quisquam potest, nisi sub ratione boni. At intelligi nullius ei n nihilo pot scientioantem re intellectus autem requirit aliquid intelligibile, aliquam scilicet naturam. Quod si ergo naturae omnes sunt a voluntate, etiam intellectus De Logica vetemen quoque etiam et in universum de receptis studiis mihi contemtius videtur sensisse Cartesius quam par erat In Geometria quoque tametsi res maxemas gesserit, abfuit tamen ab ea perfectisne quam prae se ferebat, lin quo non ingenium ejus quod maximum erat, sed pronuntiandi audaciam culpo. Videbatur enim sibi determinare posse in Geometria quicquid ab homine fieri potest, a quo unde quantum abfuerit eventus ostendit. Est enim ejus geometria i Apolloni non nisi rectilinearis, neque ad problemata servit, nisi quae magnitudinem quarundam rectarum per alias rectas determinatam quaerunt; ea enim sola ad aequationes revocantur, et a locis pendent. Tantum ergo Cartesius Apollonium ad altiores gradus promavit, praeclare quidem, sed non ut propterea omnesque Veteron nci Curr quaestionem ingredifut incipis Georetria illa cujus vim nullus porum magnituda opinor vererum prateo Archimedem intellexit. Cinqs non nisi mime obvia m s eleganta licet Cavalerius, et Torricellius attigere. Gn Ego et duobus e societate vestra viris Guldinum et Sanvincentiu plurimum debere arbitror Geometriam. Sed nunc longius in faller eo ni fallor prorecti sumus ut tantum ab illis absimus, quantum illi ab antec ess a prioribus. Hugeri opis in ex Quod si nihil aliud Hugenis certe opus ostendit de sendulis, in quo sublimis cujusdam atque arcanae Geometriae specimina eduntur. Quod si dicam etric aliquid addi posse fortasse non indignum seculo, rem neque Higenus neque aliorum amicorum sententia fet absurdissi assetuero agenii possumus enim quae Cartesius a se praestari non posse fassus est et singulari quodam analyseos genele tribus lineis praestaum, quae tota sua sun aatibusfnstra aggressum alicubi Epistota ostendunt. e t aec ut res ipsa tulis de Cartesio digi, nunc atua vestigia sequar a voluntate erit. Quomodo ergo voluntas intellectum requirit? Haec faciunt ut vereor ne Dey faerit Cartesio res longe alia quam haberi solet