# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068511:0044
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068511:0044?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 4k
# Folio 22v, page id 00068511:0044
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 21r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068511&page=44
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068511/jpgs/default/00000044.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 33 lines, status machine
# Lines: 33 recognised, mean confidence 0.97
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

quam in me atque hoc sensum dixi, nihil ee reale et positivum
Sin motum quad non sit inquiete, cum autem dixi motum
et quietem sed contraria id intellexi respectu ejurdem cor
peoris nempe quod contrario modo se hrabeat cem ejus super
ficies abalio corpore separetur quam si non sepatetur.)
Nallam invenremus dlifficattatem in extensione mundi indefinita
si tantum consideremus dicendo eum ée, indefinitum nos non ne
gare quin forte in rei veritate sit finitus; sed tantum negare
ullo aliquos ejus fines sit extremitatibu ab intellectu nostro
posse comprehendi, quae sententia multo molitior et tatior mihii
videttut quam eorum qui mundunfinitum ee affirmando linmites
operibus Dei prascribere audent, Atque ita hobis affirmantibus
nec negantibus infinitum onus non iticumbit solvendarum contra,
dictionum quae circa illud proponi solent sed omnibus dlifficultatibus.
liberamur hac ingenua et ve rissima confessione quod agnoscamus.
intellectum non ce infinitum atque ideo talium quae ad infinitum
spectant comprehendorum incapacem oneiam verebimur; ne
Brilosophaneo de extensione mundi indefinita, videamur ejus du,
rationem infinitam adtruere, quia Mundum non dicimus infinitum et
durationem ejus respaectu nostri esse indefinitam hoc et a bis ra
tione naturali definiri non posse, quando nam creari debuerit est
certissimum, Deinde quia etri forte aliquae rationes naturales
probaterit illum ab aeterrio creatum fuisse, cum tamen aliud fides
doceat nullo modo illas audiendas ee prebe scimu, ut patet ex art:
76. 1 partis Matus et quies differunt nere et modaliter, si
per motumintelligatur separatio suorum corporum ab invicem,
per quietem autem negatio isti separationis; cum autem ex duobus
corporibus, quae ab invicem separantur unum dicitur moveri aliud
quiescere hoc sensus motus et quies non differunt nisi ratione.
Terram juxta Copernicum non moveri sed potius jurta Sychonem.
sic excusatur scriptura, vel si dicent eam ex vulgi ususs locutum
et ita nihil in copernicum, vel ex agnitione Veritatis vulgo tunc
ignota, atque ita stat prisexerriio.