# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068511:0049
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068511:0049?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 4k
# Folio 25r, page id 00068511:0049
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068511&page=49
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068511/jpgs/default/00000049.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 71 lines, status machine
# Lines: 71 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Periculosa in Carterio
Cartesius princip. parte 1. artit.  dubitabimus etiam, inquit de principiis
quae hactenus putavimus esse per se nota Hinc sequitur ista quoque principia esse
demonstranda. sed hujus sententiae posteaoblitus est artic.  13. 49
Cartes. princip part. 1. art. 28 nullas, inquit, unquam rationes, ciria res naturales
a fine quem DEus aut natura in iis faciendis sibi proposuit desumemus, quia
non tantum nobis debetnus arrogare ut consiliorum ejus participes esse puternu
Haec Haec si ita sint percit Anatomicis consideratio de usu partium. Periet
etiam theologia naturalis; neque enim praemia ac poenee post mortem naturali
sulte nic insinuat
ratione nisi argumentis a fine sumtis demonstrari possunt pium non
sum
nyet
artic. 34.. afersione requiritur etiam voluntas ut e aliquo odo
perceptae assensio praebeatur
artic. 35. pubat nos verum etiam perceptum posse non amplecti,
idque esse libere agere, non necessario; ideoque laude dignum. Cum tamen
DEus et angeli non possint non amplecti veritatem, nec ideo minus libere
et laudabiliter agant. Videtur hic error haustus ex Jesuitarum, scholis xpicu X
utic. 38 Ne quemadmodum inter nos homines, si quis habent potestatem
aliquod matum impediendi nec tamen impediat ipsum dicimus esse
eius causam; ita etiam quia potuisset Deus efficere ut nunquam fallere
mur ideo errorum nostrorum causa putandus est. Potestas enim
quam homines habent uni in alios ad hoc est instituta, ut ipsa
utantur ad homines a malis revocandos ea autem quam Deo habet
in omnes, est quam maxime absoluta et libera. Hoc estd
defendere absolutum quoddam decretum, et Deo tribuere. jus in
omnia ex sola omnipotentia, quemadmodum et Hobbes facit, ita ut
tyrannus ideo tantum culpandus sit, quia a superiore puniri potest.
Deo autem impune (absit verbo blasphemin) liceat esse tyranno,
quia neminem habet quam metuat. Si voluisset fines rerum
cum platone et Aristotele in spicere, intellexiss et Deum non absoluto
decreto, sed optimo modo, et secundum fines quosdam fine quodam
purposito omnia agere: ideoque non potentiam tantum ejus, sed et
ipsam justitiam sive sapientiam et calitatem qua omnes creaturas
rationales complectitur, in causa esse cur ita egerit quemadmodum
egit quin ipse melius phulo sophatur in meditatione 4.C
Quemadmodum artic. 26. non vult nos respondere objectionibus de infinito, ita
artic. 40. 41. non vult nos respondere difficultati de conciliatione liberi arbitrii
et praeordinationis rerum. Quia mens nostra infinita non omnia comprehendat.
rerum inc
sed o bone vir non est hic quaestro decomprehensione sed de responsione ad argu
mentum thesi tuae contrarium. Tn vero respondes ad conclusiodm negando
te an respondendum teneri. Pari pure poteris quidvis tueri.  Miu videtur
hoc esse effugium hominis vera animi sensa artificiose celantis Nicodemica
prudentia Verebatur enim  artic 426 dicere mundum esse
infinitum et in artic. 41 metuebat ne stoicae fatalitatis patronus
haberetur
artic. 51. videtur dicere unicam tantum esse substantiam, Deum
prorsus ut spinosa. Etsi invidium hujus essentiae arte declinet. Fatetur
enim substantiae definitionem quam afsert soli Deo competere non vero
et creaturis, adeoque crenturas aequivore dici substantias
parte 2. Princip. artic. 9. inquit: quamvis forte monnulli aliud
dicant non tamen ipsos aliud ea de re percipere, sed cum substantiam
ab extensione aut quantitate distinguunt, vel nihil per nomen
substantiae intelligunt, vel confusam tantum substantiae incorporeae
ideam habent, quam falso tribuunt corporeae, hujusque substantiae
corporeae veram ideam extensioni relinquunt, quam tamen accidens vocant
ata ita plane aliud efferunt verbis quam mente comprehendant
Hinc sequitur eos omnes qui hactenus dixere accidentia panis remanere in Euchar
stia sidem sensisse cum Lntheranis, etsi aliter loquerentur
Simentem suam
ubi indisserantiam
ait esse infimum
libertatis gradum
not sed uae
illic dicis cum
his nonnihil pugnar
videntur. Jndisse
rentia autem nulla
videtur esse in rebus