# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068511:0050
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068511:0050?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 4k
# Folio 25v, page id 00068511:0050
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068511&page=50
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068511/jpgs/default/00000050.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 66 lines, status machine
# Lines: 66 recognised, mean confidence 0.97
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

 coyor credere
(intima Cartesi
sensa a spinosae
opinionibus parum
abfuisse.
indefinitum
parte 1. principiorum
supra artic. 26. 27. M.nium infinitum esse dixerat, quod nullos
in eo fines possimus invenire. Hic pauto longius progreditur
fateturque substantie corporeae universitatem nullos extensionis suae
fines habere. Hinc patet indefiniti nomen tantum cludendi causa
quasdam materiae particulas
ab eo suisse introductum
parte 2. principiorum artic. 34 subdividi materiam in tot partes, ut
nullam cogitatione determinare possimus tam exiguam, quin
intelligamus ipsam in alias adhuc minores reapse esse divisam,
Hinc sequitur corpus divisum esse in omnes partes in quas dividi potest
sive in minimas, id est in puncta. Id est non poterunt duo puncta
assignari quae maneant simul. Nam si duo puncta maneant simul, utique
cum duo sint, subs distantiam habebunt, adeoque portio ad ista materiae
adhuc erit divisibilis  in partes minores, adeoque reapse divisa.
 Omnino, inquit, parum refert
artie
quid hoc pacto supponatur, quia postea quota (qualia scilicet
assumantur semina vel pincipia rerum, globuli scilicet aliaque id genus)
quia juxta leges naturae est mutandum. Et vix aliquid supponi potest
ex quo non idem efectus, (quanquam fortasse operopiis per easdem
naturae liges deduci possit. Cum enim illarum ope materia formas
omnes quarum est capar successive assumat, si formas istas ordine
consideremus tandem ad illam quae est hujus mundi poterimus pervenire
adeo ut hic nihil erroris ex falsa suppositione sit timendum. Vix
Haec ille. Vix credi autem potest quam periculosa in his paucis verbis
lateant et vero in more positum est autori postro vera animi sensa
Noto hic ejus
ejus
cum odiosa videntur obiter animis insinuare.
considerabo. Primum: materiam omnes successive suscintteformas
ratiocinationes examinaatis 
quarum capax. Id est omnia possibilia aliquando aut alicubi existere.
Et ne quis ab putet  omnium alias esse formas quarum materia est
capax; alias quaum quae possunt fingi; ipse satis diserse exp ostendat
 se de illis omnibus loqui quae fingi possunt: nam nam ideo  recte
 ac tuto globulos aliasve quaslibet formas a se fingi ait.
Haec jum sententia si vera est nihil relinquit perfectioni recum,
voluntati divinae ex infinites possibilibus eligenti optima ac perfectisima
Ne Nec perfectio DEi Etlico quodam more in eo ponenda est ut omnia
quam pulcherrime co cohareant, justitiaeque sint consentanea, sed
in perfectione metaphysica qualem finget spinosa, cartesius autem
diserte explicore non ausus est, ut sciicet omnia possibilia producat
ne q quid scilicet amplitudini ejus desit. Unde jum frustra de
providentia et justitia ratiocinamur. Possumus in ersm ex infinitis
iucidisse partem Mundi, in qua oportet justos esse infellices, et
impios florere. Nec vero ea dere quaeri debenus, quemadmodum
recte ait et spinosa. Ita enim ferebat rerum perfectio, ne qua species
Denique Cartesius in respons ad Sextas objectiones num 6. et 8. sibi persuadet
deesset
Fres ideo esse bonas, quia DEu eas esse voluit, nec nullam esse rationem bonitatis
quae fecit, ut DEus illas potius eligeret. Deus voluit trianguli inquit Aianguli tres
angulos esse aegrales de duobus rectis necessario aequales duobus rectis. ipsa
eruo necessitas est voluntaria est, unde sequitur vel necessario egisse deum
ex sola caeco naturae suae impulsu, vel quam voluntatem noster vocat.
vel nihil esse necessarium; adeque o omniaque a Dei arbitrio pendere etiam
rationes bonitatis et justitiae Unde sequitur nulli demonstrationi fidi
posse, ac deni imo nec virtuti, quia fortasse justum est ut Deus puntat probos
tomm veracenque esse, si
Dei arbitrie pendet. ita praepi