# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068511:0059
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068511:0059?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 4k
# Folio 30r, page id 00068511:0059
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068511&page=59
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068511/jpgs/default/00000059.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 78 lines, status machine
# Lines: 78 recognised, mean confidence 0.85
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

LH N 2 4
Monsieur
A l’occasion de ce que vous me distes
hier, qu’on travaille à la vié de M. des
Cartes; je vous enroye à lire ces remarques
que j’avois deja faites. il y a quelques
observations touchant sa vie; tirees
de ses Manuserits, le reste reganle
la doctrine.
Quand je parleis avanthier à M.
quarterone il m’avoua bien que vous
luy aviés dit je ne sçay quelle raison
de vos doutes, mais il n’eut garde de
dire qu’il estoit de vostre avis; et pressé de
uy de dire son propre sentiment, il revin
à ce qu’il m’avoit dit auparavant, sçancit
qu’il ne voyoit pas en quoy on pouvoit novera
Enfin, quoyque  pour l’ordinaire
e
ter.
Antor objectionum septimarum in Meditatio
nes Cartesii proxe finem resp. 12.
ita habet non mate: si dicat (cartesius) se cogi.
tare, hoc est se intelligere, velle, imaginari
sentire, et sic cogitare, ut suam illam cogitationem
actu reflexa intueatur, et consideret, ad eoque
cogitet sive sciat, et consideret se cogitare;
(quod vere est esse conscium, et actus alicujus ha
bere conscientiam), id vero esse proprium facul
tatis aut rei quae posita sit supra materiam,
quaeque sit plane spiritualis, eoque pacto se esse
Mentem se spiritum, dicet quod nondum
dixit, et quod debuit dicere, et quod expecta
bam ut diceret, et quod saepius, ut vidi partu
rientem inani conatu, volui suygerere;
dicet in quam boni aliquid, sed novi nihili
cum illud nos a nostris olim praeceptoribus accepe
rimus, et illi a suis, et jam atque opinor alii ab
aliis jam inde ab Adamo. Denique si dicat intel
ligere velle, imaginari, sentire, hoc est cogitare
sic esse propria nentis, ut nulla prorsus animalia
praeter hominem cogitent, nulla imaginentur
sentiant videant, audiant, novi dicet aliquid
sed nihil boni:
objector
Respondet Cartesius: Hallucinati emm, cum
ait non sufficere quod substantia aliqua sit cogitam
ut sit posita supra materiam, et plane spiritu
alis quam solam vult videri mentem, sed
insecper requiri ut actu reflexo cogitet se
cogitare, sinc habeat cogitationis suae conscien.
tiam. Naque enim talis consideratio vel
roflexio requiritur ut substantia cogitans
sit posita suara materiam. Etenim prima
quaevis cogitatio per quam aliquid animadae
timus, non magis difert a secunda per quam
animadpertimus nos istud prius animad vertisse,
quam haec a tertia per quam advertimus
nos advertisse, nec ulla vel minima ratio
afferri potest si prima concedatur rei corporeq
var non et secunda. Et periculosus est hic erroi
tollendo enim veram et maxime intelligibilem
serentiqe a elre ase cecicente olca non
=
dinvib un
sagiles od
C
e
6
dBuv2ob  nca o
5
a
5
n picset o i ostret ych o ut mpnw nrimon
ajo
1b ax et oita f mipsse noms
i
t cta in