# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068514:0026 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068514:0026?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 6 # Folio 13v, page id 00068514:0026 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 12r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068514&page=26 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068514/jpgs/default/00000026.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 81 lines, status machine # Lines: 81 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. sed mutatione harum existentiatre spectivarum, sive existem modorum, non probatur absiluto existentiae mutatio, ita ut hinc sequatur rem ipsam annihilari. t hane existentiae respectiondamu tur oplures pro diversis respectibus; ita et quidem simul; ita nan cum he castate proxima in horto essemus, duae in possuntu concipi in nol existentia potest modus noster existendi in aestate concipi ut diversus a modo existendi in horto; seu temporalis existentia diver a locali; cum etsi per accidens tale tempus cum tali loco conjungatur. Sed absoluta existentia Monnisi una eademque est; quam e solo temporis lapsu aliam fieri ne nuncis adeoque annihilari rem, et denno creari, ostendendum erat. Et video possim in schobis et discursibus nonnula non conte- menda afferri, ad probandam hanc Existenti a absolutae no- siro pr vationem, sed eF eum in consistat cardo negotii optandum in foccarat haec ipsa, in formam demonstrationis redigi. Tale illud est, quod dicitur: Tempus nihil aliud esse quam ipsam perum existenbiam seu actualitatem, adeoque lapsu temporis etiam eostentiam interire et novari. sed hoc asseptio rursus dubi neque probatione indiget vel hnc nam Nec sufficit quod ibi dicitur calia objiciente not intelligere temporis naturam; nam esto enim, quod non intelligant, demonstrantis est hocipsum intelligentiam ipsis aferrea per claras probatienes. Neque dubitans de argumenti alicujus praecuissis opus habet rationibus dubitandi, psufficit enim, quoties de demonstratione plena agitur esse aliquid nondum probatum. potest Ex abandanti tamen potest dubitutdi ratio aliqua utiliter adjici, ut demonstranti occasiodetur e melius absolvendi demonstrationem. Sic hoc loco si tempos idem esset quod rerum existentic, sequitur tot tore tempore quil res seu rerum exiscentias, adeoque ea quae simul existunt, non existore eodem tempors. Unde inferri vitetur latissimum esse discrimen inter tempus et eostentiam, adeoque nondum esse confectum, quod lapso temporis existentia babatur absoluta ladatur, itatres annihiletur. superest etiam liq alia dubitatio manenti non minoris. Nam si concideretur Terum mandanarum existentiam perpetuo labi, ver atque adeo res tmsitorias eus esse transitorias, crearique continue ine permanenteus non tamen hinc sequitur reatorem hunc esse creatorem eoeli et terrae, ml et et multo minus sequitur ce eum esse deum. dicet posset enimq mosent cum inum possunt enim innumerae + Dicet enim adversarius osse diversos imo si innumrabiles dari creatores, seu diversa dari Entia permaneatia, pro diversiti re rebus transitoriis eaudis. n novaque optis fore demonstratione ad probandum unicam rem pertanentem po omnibus Transifortis continue producendis onsunem ie imo erunt qui dicent ipsas essentias permanentes siti sibi novas semper existentias producere neque enim mo ipsas Essenbias annihilari, sed permanere; cujus contra rium utique demonstrari debet. Itaeque etsi ver Haeque affuli non quod negem verissima esse quae dimitur cogitata aut improbem eut a initia conflia viri , sed quod ti aec optem velim complementum illis addi, ut Mathematicae demon- strationis bitulum mereantur. Candide certe me egisse non sugillandi animo, aut nodum in scirpo quaerendi spero ipsum cum aliis aequis censoribos aguiturum. Cartesiani post magistum continuam rerum productionem, quia ex nostrame praesente existentia non sequatur futura. sed nechoc ex eo probare conantur, argumentum rem absolvit, dicet enim adversarius, omnino sequi futuram ex praescnle, nisi quid impediens superveniat denique quod acpecentiores quidam Cartesiani rebus vim ajendi tollant, quasi deus solus omnia agal N ipsi sic res autem non sunt nisi causae occasionales quon Weigelio nostro non ve multi pe respeltita; et temporalis quidem existentia perpetuo fluit B suae naturae, localis vero et qualitativa aut circumstam tialis interdum mutatur inter dum manet in schil. dem. p.19. ad dubitandum Quidetus sequi